نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مأموران امر به معروف طالبان روز پنج‌شنبه، ۲۰ زن را از منطقه شاه دوشمشیره در مرکز کابل بازداشت کردند. چهار نفر آزاد شدند، اما ۱۶ زن دیگر همچنان نزد استخبارات طالبان هستند. این رویداد تنها چند هفته پس از بازداشت مشابه ۲۰ زن در تایمنی کابل و هم‌زمان با بازداشت زنان در هرات رخ داده است.
من در پنجاه‌وهفت‌سالگی هنوز احساس می‌کنم چیزهای بسیاری برای آموختن دارم؛ همین باور مرا به یاد افغانستان انداخت. می‌پرسم آیا ساختن چند جاده و ساختمان، به‌تنهایی نشانه پیشرفت یک جامعه است؟ به باور من، پیشرفت واقعی را نمی‌توان فقط از روی جاده‌ها سنجید؛ باید پرسید آیا دختران می‌توانند درس بخوانند و آیا بیمار بدون ترک کشور درمان می‌شود، یا نه؟
آریانا سعید نوشت هر بار وارد فیس‌بوک می‌شود، بیشتر از هر چیز با بی‌تربیتی، بی‌حرمتی، دشنام و توهین در میان مردم خود روبه‌رو می‌شود؛ تصویری که به گفته او ترسناک و ناامیدکننده است. این هنرمند که سال‌ها تنها با نگاه مثبت درباره هموطنانش سخن گفته، اکنون به‌شدت به پاک کردن کامل صفحه‌اش می‌اندیشد تا آرامش ذهنی خود را حفظ کند.
در پاکستان، سال‌هاست میان ترس، انتظار و بی‌وطنی زندگی می‌کنم. هر روز با این پرسش بیدار می‌شوم: «امروز چه بر سرم می‌آید؟» زندگی در انتظار، دشوارترین گونه زیستن است؛ منتظر یک نشانه، یک تماس، یک پاسخ از سفارت. بی‌وطنی یعنی ندانستن فردا کجا خواهی بود؛ یعنی زندگی‌ات در یک چمدان و یک تلفن خلاصه شود.
جنبش فریاد زنان افغانستان در پیامی، خواستار بازگشایی فوری و بدون قید و شرط مکاتب متوسطه و دانشگاه‌ها به روی دختران و زنان افغانستان شد و از جامعه جهانی خواست برای بازگشت آنان به آموزش، فشار مؤثر و مستمر وارد کند.
شبکه حرکت زنان افغانستان در قطعنامه‌ای، موج تازه بازداشت زنان معترض در کابل، از جمله یک زن باردار، را محکوم کرد و آن را نشانه‌ای از عادی‌سازی سرکوب زنان خواند. این شبکه از جامعه جهانی خواست بازداشت‌ها را بررسی و برای آزادی فوری بازداشت‌شدگان اقدام کند.
صفحه ما را دنبال کنید