نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
این یادداشت از زبان دختران و زنان افغانستان، پانزدهم آگست را یادآور محدودیتهای گسترده در مسیر آموزش، کار و تحقق آرزوهای آنان میداند و با استناد به آیات قرآن، بر ارزش علمآموزی، کرامت انسانی و نقش زنان در ساختن آینده افغانستان تأکید میکند.
همزمان با پنجمین سالگرد تسلط رژیم طالبان بر افغانستان، گزارشها نشان میدهد که جامعه با فقر، آوارگی و محرومیت گسترده زنان از حقوق اولیه مواجه است. با این حال، کانون آزادی افغانستان با یادآوری رنجهای پنج سال گذشته تاکید میکند که مبارزه زنان برای آزادی، برابری و کرامت انسانی همچنان ادامه دارد و دادخواهان در برابر ظلم سکوت نخواهند کرد.
استقلال و آزادی را چگونه باید سنجید؛ با شعارها و پروژههای عمرانی یا با زندگی واقعی شهروندان؟ این یادداشت نشان میدهد چگونه تعریف منافع ملی میتواند در نظامهای اقتدارگرا از منافع عمومی فاصله بگیرد و به ابزاری برای حفظ قدرت تبدیل شود؛ مسئلهای که در افغانستان امروز، با محدودیت آموزش، حذف اجتماعی زنان و بحران مهاجرت، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
پنج سال پس از تحولات سیاسی افغانستان، مهاجرت برای بسیاری از مردم دیگر یک رؤیای دور یا انتخاب شخصی نیست؛ فقر، بیکاری، محدودیتهای آموزشی و نبود چشمانداز روشن، آنان را به ترک خانه و جستوجوی امنیت و فرصت در آن سوی مرزها واداشته است؛ مسیری که خود اغلب با خطر، بیسرنوشتی، بازداشت، اخراج و سرگردانی همراه است.
جنبش فرخنده در پیامی به مناسبت پانزدهم آگست، ضمن اشاره به محدودیتهای زنان و دختران افغانستان در زمینه آموزش، کار و مشارکت اجتماعی، خواستار اقدامات عملی جامعه جهانی برای حمایت از حقوق آنان شد. این جنبش تأکید کرده است که زنان افغانستان با وجود محدودیتها به مطالبه آزادی، عدالت، آموزش، کار و مشارکت در تعیین سرنوشت کشور ادامه خواهند داد.
سازمان عفو بینالملل با انتشار بیانیهای، بازداشت شش کارمند «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» توسط طالبان را مصداق ادامه فشار بر جامعه مدنی افغانستان دانست و از این گروه خواست افراد بازداشتشده را فوراً آزاد کند. این سازمان همچنین تأکید کرد که سرکوب فعالان حقوق بشر و منتقدان باید متوقف شود.
صفحه ما را دنبال کنید