جنبش فریاد زنان خواستار بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاه‌ها شد

جنبش فریاد زنان افغانستان در پیامی، خواستار بازگشایی فوری و بدون قید و شرط مکاتب متوسطه و دانشگاه‌ها به روی دختران و زنان افغانستان شد.

این جنبش در پیام خود که خطاب به کسانی که به گفته این جنبش صدای زنان و دختران افغانستان را می‌شنوند نوشته شده، تأکید کرد که این پیام تنها صدای یک جنبش نیست، بلکه صدای دختری است که لباس مکتبش را هنوز نگه داشته و صدای دختری است که کتاب‌هایش را در گوشه‌ای از خانه پنهان کرده، به امید روزی که دوباره بتواند به مکتب برگردد.

جنبش فریاد زنان افغانستان در این پیام بیان کرد که وقتی در مکتب به روی یک دختر بسته می‌شود، تنها یک کتاب از او گرفته نمی‌شود، بلکه رؤیای داکتر شدن، معلم شدن و ساختن آینده کشور نیز از او گرفته می‌شود.

این جنبش در ادامه پیام خود اعلام کرد که سکوت دیگر کافی است و خواستار حق برابر برای آموزش شد. این جنبش تأکید کرد که صدای آن، صدای نفرت نیست، بلکه صدای عدالت است؛ صدایی که به گفته این جنبش، علیه آموزش نیست، بلکه در دفاع از آموزش است و علیه افغانستان نیست، بلکه در دفاع از آینده افغانستان است.

جنبش فریاد زنان افغانستان در بخش دیگری از پیام خود نوشت که دختر افغانستانی ضعیف نیست؛ دختری که با وجود بسته بودن درهای مکتب، هنوز کتابش را کنار نگذاشته، شکست نخورده است و زنی که برای حق آموزش فرزندانش فریاد می‌زند، شکست نخورده است. به باور این جنبش، شکست واقعی زمانی رخ می‌دهد که یک جامعه در برابر بی‌عدالتی سکوت کند.

این جنبش از جامعه جهانی خواست صدای دختران افغانستان را فراموش نکند و برای بازگشت آنان به مکاتب و دانشگاه‌ها فشار مؤثر و مستمر وارد کند. این جنبش همچنین از مردم افغانستان خواست در کنار دختران و زنان این سرزمین بایستند، زیرا به باور این جنبش، آینده افغانستان بدون آموزش دختران ساخته نمی‌شود.

جنبش فریاد زنان افغانستان پیام خود را با این عبارت به پایان رساند که مکتب حق دختران است، دانشگاه حق زنان است و آینده حق همه مردم افغانستان است. این جنبش تأکید کرد که تا زمانی که این حق به دختران و زنان افغانستان بازنگردد، صدای خود را خاموش نخواهد کرد.