نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
گزارش سی‌ان‌ان به نقل از مؤسسه «پراسپر گلوبل» هشدار می‌دهد ذخایر آب زیرزمینی کابل در صورت ادامه روند کنونی تا سال ۲۰۳۰ به پایان می‌رسد. سطح آب در یک دهه نزدیک به ۳۰ متر افت کرده و حدود نیمی از چاه‌های عمیق خشک شده‌اند. خانواده‌های کم‌درآمد تا ۳۰ درصد درآمدشان را صرف خرید آب می‌کنند.
اندیشکده جیمزتاون در گزارشی درباره بخش معدن افغانستان، ظرفیت گسترده منابع طبیعی این کشور را در برابر چالش‌های مدیریت و شفافیت بررسی کرده است. این گزارش با اشاره به قراردادهای معدنی، کاهش درآمدهای گزارش‌شده، شبکه‌های موسوم به «مافیای معدنی» و پیامدهای اجتماعی استخراج، می‌گوید نحوه مدیریت منابع می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده اقتصادی افغانستان داشته باشد.
باشندگان چاه‌آب تخار در اعتراض به استخراج بی‌رویه طلا و تخریب محیط‌زیست، تجهیزات شرکت‌های وابسته به رژیم طالبان را آتش زدند. در این درگیری‌ها ۴ تن کشته و ۱۶ تن زخمی شدند. این رویداد یادآور اعتراضات مشابه در بدخشان و سرپل است که نشان‌دهنده نارضایتی گسترده از نحوه مدیریت معادن توسط رژیم فعلی است.
نظرسنجی خبرگزاری سلام‌وطندار از ۱۸۰۰ شهروند کابل نشان می‌دهد ۹۲.۳ درصد مردم با کاهش شدید سطح آب مواجه‌اند. طبق این یافته‌ها، سطح آب‌های زیرزمینی در اکثر مناطق بیش از ۴۰ متر سقوط کرده و اکثریت خانواده‌ها با درآمد کمتر از ۱۵ هزار افغانی، توان مالی برای تأمین هزینه‌های فزاینده خرید آب از شرکت‌های خصوصی را ندارند.
آلودگی هوای کابل به‌دلیل استفاده از سوخت‌های غیرمعیاری، گسترش بی‌برنامهٔ شهر و نبود مدیریت محیط‌زیستی، به بحرانی جدی و تهدیدکنندهٔ سلامت عمومی تبدیل شده است. این وضعیت هزاران کودک، سالمند و بیمار را در معرض بیماری‌های تنفسی و قلبی قرار داده و اگر اقدام فوری صورت نگیرد، آیندهٔ صحی جامعه با پیامدهای سنگین روبه‌رو خواهد شد.
شهرهای افغانستان در حال تجربه فشاری چندجانبه‌اند که از مهاجرت‌های گسترده داخلی، بازگشت میلیونی مهاجران، بحران‌های اقلیمی و ناکارآمدی حکومت طالبان ناشی می‌شود. این عوامل نه‌تنها به‌صورت هم‌زمان بلکه به‌شکل هم‌افزا عمل می‌کنند؛ به‌طوری‌که هر یک، دیگری را تشدید می‌کند. بازگشت اجباری میلیون‌ها مهاجر از ایران و پاکستان، بدون آمادگی زیرساختی یا برنامه‌ریزی، باعث افزایش […]
صفحه ما را دنبال کنید