چراغی که نیاکان ما روشن کردند۱۷ میزان, ۱۴۰۵در محوطه سازمان ملل متحد در وین، مجسمه‌های ابن‌سینا، ابوریحان بیرونی، زکریای رازی و عمر خیام نشسته‌اند؛ دانشمندانی که از حوزه تمدنی خراسان بزرگ برخاستند. نویسنده با یادآوری پیوند آنان با بلخ و غزنی می‌پرسد: اگر نیاکان ما چراغ دانش را برای جهان روشن کردند، چرا فرزندان امروز افغانستان نتوانند؟ روشنایی فردا با آموزش و تلاش همگانی ساخته می‌شود.
نقدی بر «رقابت دیده‌شدن» در میان کنشگران افغانستانپارسی: رنج جامعه نباید سرمایه انحصاری شود۱۷ میزان, ۱۴۰۵رسول پارسی در یادداشتی با عنوان «اعتبار مقاومت و مبارزه یا رقابت دیده‌شدن؟» از سازوکاری انتقاد کرده است که به گفته او، فرصت‌ها، جایزه‌ها و منابع مالی بین‌المللی را در اختیار حلقه‌های محدودی از کنشگران افغانستان قرار می‌دهد. او می‌پرسد آیا صدای جامعه افغانستان در جهان واقعاً بازتاب‌دهنده تنوع کنشگران و تجربه‌های آن است یا تنها صدای برخورداران.
نشریه آمریکایی: طالبان تغییر نکرده است۱۷ میزان, ۱۴۰۵نشریه آمریکایی دیپلمات در مقاله‌ای با عنوان «درس‌هایی که طالبان آموخته‌اند» نوشته است که این گروه با نفوذ در جوامع محلی و ایجاد ایست‌های بازرسی، کنترل خود را بر افغانستان تحکیم کرده است. به نوشته این نشریه، تغییر در شیوه حکومت‌داری طالبان به معنای تغییر در باورهای بنیادی آنان نیست و محدودیت‌ها بر زنان، رسانه‌ها و منتقدان ادامه دارد.