دیدبان حقوق بشر در گزارش تازهای اعلام کرده طالبان در افغانستان مدلی از حجاب را تحمیل میکنند که به باور کارشناسان در هیچ کشور اسلامی مشابه ندارد. این سیاست آزادی انتخاب زنان را محدود کرده و بخشی از روند گستردهتر محدودیتها علیه آنان است. فعالان اجتماعی آن را «محو تنوع» فرهنگی دانسته و سازمانهای بینالمللی آن را نقض حقوق فردی خواندهاند.
بانو پتونی تیچمن، فعال حقوق زنان، با انتشار پیامی نسبت به افزایش گزارشهای مربوط به ازدواج اجباری دختران افغانستان با شماری از مردان افغانستانی مقیم اروپا و امریکای شمالی هشدار داد. او این روند را مصداق خشونت علیه زنان دانست و از مستندسازی پروندهها، همکاری با نهادهای حقوق بشری و پیگیری قانونی عاملان در کشورهای محل اقامت آنان خبر داد.
نهاد مستقل «نوای زنان برای عدالت و برابری» (VOWJE) با انتشار بیانیهای، آغاز رسمی فعالیت خود را اعلام کرد. این نهاد که دفتر مرکزی آن در فرانسه مستقر است، هدف خود را دادخواهی، مستندسازی نقض حقوق زنان، حمایت از قربانیان خشونت و تبعیض، و تقویت ارزشهای عدالت، برابری و کرامت انسانی در سطح ملی و بینالمللی عنوان کرده است.
جنبش فریاد زنان با انتشار پیامی به مناسبت فرارسیدن عاشورای حسینی، ضمن تسلیت این مناسبت به مسلمانان و آزادگان جهان، عاشورا را مکتبی ماندگار از آزادگی، شجاعت و عدالتخواهی توصیف کرد. این جنبش با اشاره به شرایط کنونی زنان افغانستان، بر تداوم تلاش برای دفاع از حقوق، آزادی و کرامت انسانی زنان تأکید کرده و پایداری آنان را الهامگرفته از پیام عاشورا دانسته است.
بحث درباره تأثیر محدودیتهای اشتغال زنان در افغانستان اغلب از منظر حقوقی و سیاسی مطرح میشود؛ اما این یادداشت میکوشد از زاویه اقتصاد به موضوع بنگرد. نویسنده با بررسی ساختار اقتصاد افغانستان، نقش تولیدات روستایی، خدمات شهری و وابستگی به کمکهای خارجی، استدلال میکند که ارزیابی این مسئله نیازمند نگاهی تفکیکشده و مبتنی بر دادههای اقتصادی است.
همزمان با نزدیک شدن به پنجمین سال بسته ماندن مکاتب متوسطه و لیسه به روی دختران در افغانستان، نگرانیها درباره پیامدهای انسانی و اجتماعی این محدودیتها افزایش یافته است. یادداشت پیشرو، که نخستین بار در صفحه فیسبوک مریم محمدی منتشر شده، به بُعد کمتر دیدهشده این بحران، یعنی خاطرات ازدسترفته و فرصتهای از دست رفته یک نسل از دختران، میپردازد.