نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
آموزش دختران در افغانستان از امروز آغاز نشده است؛ بیش از یک قرن پیش، امانالله خان و ملکه ثریا آن را در مرکز اصلاحات اجتماعی و آموزشی قرار دادند. با وجود فراز و نشیبهای تاریخی، این پرسش همچنان پابرجاست: چرا حق آموزش دختران هنوز به یکی از چالشهای اصلی افغانستان تبدیل شده است؟
یوناما به مناسبت روز جهانی انساندوستی اعلام کرد کمکهای بشری بدون حضور زنان افغانستانی در امور بشردوستانه، نمیتواند بهگونه مؤثر به زنان و دختران برسد و خواستار مشارکت کامل و مصون زنان در این روند شد.
مجموعه دوبیتیهای رامش مفلح حسینی با عنوان «قطرهای از دریای دل» و مقدمه بسمالله شریفی از سوی سبزمنش در تهران منتشر شد؛ اثری که برای پاسداری از فرهنگ شفاهی و لهجه هرات تلاش میکند.
تاریخ معاصر افغانستان برای جامعه هزاره، روایتی از کشتارهای مکرر، حملات هدفمند بر مکتب، مسجد و زایشگاه، کوچ اجباری و مصادره زمین توسط گروه طالبان و داعش-خراسان است؛ و در کنار آن، تلاشی پیوسته برای دادخواهی و حضور در ساختن کشور. این گزارش، بیش از یک قرن خشونت و مقاومت این جامعه را روایت میکند.
استقلال افغانستان میراث مشترک مردم است، نه حکومتها. این متن با رویکردی تاریخی و انتقادی، جایگاه غازی امانالله خان و مفهوم «ارمان امانی» را در پیوند با نیازهای امروز افغانستان بررسی میکند و بر ضرورت تصمیمگیری مستقل، قانونمداری، آموزش و وحدت ملی تأکید دارد.
هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، در واکنش به فشارهای سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری گفت درخواستهای «خلاف شرع» را نمیپذیرد و بر اجرای امر به معروف، قصاص و حدود تأکید کرد. این موضعگیری در حالی مطرح شده که ۵۶ کشور خواستار لغو محدودیتهای زنان شدهاند و سازمان ملل از محرومیت ۲.۴ میلیون دختر از آموزش خبر داده است.
صفحه ما را دنبال کنید