نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
معلم نور راه زندگی و سازنده روح و روان انسان است و پیشرفت هر جامعه به تعلیم و تربیت او وابسته است. این یادداشت، پس از تعریف معلم و بررسی جایگاه و نقش تربیتی او، به مشکلات معلمان افغانستان می‌پردازد؛ از معاش بسیار اندک و ازدحام صنف‌ها گرفته تا کمبود امکانات و فشار کاری زیاد.
پنج سال پس از بسته شدن مکاتب به روی دختران افغانستانی، شماری از شاگردان یک اکادمی آنلاین در کاپیسا مدعی شدند این مرکز با وعده‌های فریبنده، هزینه‌های سنگین از آنان دریافت کرده، اما آموزش واقعی یا اسناد فراغت ارائه نکرده است. این اتهامات هنوز به‌گونه مستقل تأیید نشده‌اند.
پنج سال است دروازه‌های مکتب به روی دختران افغان بسته مانده و بیش از یک میلیون دختر از حق تحصیل محروم شده‌اند. «زنگ آخر» روایت دست‌اول نرگس، دختری از بادغیس است؛ از صبح‌های پرامید مکتب تا سقوط شهر، محرومیت از درس، و ازدواج‌های اجباری هزاران دختر هم‌سن او. روایتی که می‌گوید امید، حتی در تاریک‌ترین روزها، هنوز زنده است.
برای دانش‌آموزان هزاره در افغانستان، مسیر آموزش بارها از پشت دروازه مکتب تا بیمارستان و گورستان طی شده است؛ از انفجار مکتب سیدالشهدا در دشت‌برچی تا مرکز آموزشی کاج. اما این جامعه تنها در نقش قربانی نمانده است. پس از هر حمله، دانش‌آموزان دوباره به صنف بازگشته‌اند و ادامه تحصیل را به شکلی از مقاومت مدنی بدل کرده‌اند.
شبکه خبری سی‌بی‌اس نامه‌های دختران دانش‌آموز یک مکتب مخفی در کابل را نشر کرده که در آن‌ها از جهان خواسته‌اند صدای زنان و دختران افغانستانی را که به گفته آنان در گلویشان خفه شده، بشنود. این دانش‌آموزان با وجود ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم توسط طالبان، همچنان مخفیانه درس می‌خوانند.
عارفه احمدزاده، آموزگار و فعال حقوق بشر، در پیامی، ریشه خواسته‌های «نان، کار، آزادی» را در آموزش دانست و از جامعه جهانی خواست افغانستان را از فقر، بیکاری و بی‌سوادی نجات دهد. او تأکید کرد بدون بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها، دستیابی پایدار به این سه خواسته ممکن نخواهد بود.
صفحه ما را دنبال کنید