گزارشها حاکی از آن است که دیپلماسی طالبان برای رسمیتیابی بینالمللی، با سه مانع اساسی روبهرو شده است: سرکوب نظاممند زنان و محرومیت دختران از تحصیل، توصیف سیاستهای این گروه بهعنوان «آپارتاید جنسیتی» توسط نهادهای بینالمللی، و حضور شبکههای تروریستی زیر چتر حمایتی آن. این عوامل، اعتماد جهانی را از بین برده و طالبان را در انزوا نگه داشته است.
این یادداشت با بررسی جایگاه قانون، اخلاق سیاسی و مسئولیت عمومی، تأکید میکند که اختلاف با شخصیتهای سیاسی باید از مسیر استدلال و قانون پیگیری شود، نه با توهین و تحقیر. نویسنده هشدار میدهد که تضعیف حاکمیت قانون و معیارهای دوگانه، اعتماد عمومی و عدالت اجتماعی را آسیبپذیر میسازد.
اظهارات وزیر عدلیه طالبان مبنی بر «فرض بودن چاپلوسی» آشکارا نشان میدهد این گروه فاقد مشروعیت سیاسی و اجتماعی است. طالبان با تحریف دین و تحمیل اطاعت کورکورانه، تلاش دارند قدرت مطلق رهبرشان را تثبیت کنند. چنین رویکردی نه تنها ضد ارزشهای انسانی و اسلامی است، بلکه جامعه افغانستان را به سمت رکود، استبداد و بحران سوق میدهد.
چهار سال پس از تسلط طالبان بر افغانستان، اعلام پایان «دوران سرپرستی» نه نشانهای از تحول سیاسی، بلکه ادامه همان ساختار مطلقهای است که بدون مشروعیت مردمی، قانون و پاسخگویی را کنار گذاشته است. از روزی که طالبان با زور تفنگ و در غیاب اراده مردم، بر سرنوشت افغانستان سایه افکندند، چهار سال گذشته است؛ […]
رهبر طالبان، ملا هبتالله آخوندزاده، در چهارمین سالروز تسلط این گروه، پایان دوره سرپرستی حکومت خود را اعلام کرد و دستور داد که از این پس واژه «سرپرست» برای اعضای کابینه طالبان استفاده نشود. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که هنوز ساختار حکومتی طالبان از منظر حقوق بینالملل، بهویژه در زمینه شمولیت سیاسی، مشارکت […]
تصمیم رسمی روسیه برای بهرسمیتشناختن حکومت طالبان، موجی از واکنشهای متضاد را در سطح داخلی، منطقهای و بینالمللی برانگیخته است. در حالیکه طالبان این اقدام را «آغاز مشروعیت جهانی» میدانند، مقامات پیشین افغانستان آن را «سیلی به چهره عدالت» و «مشروعیتبخشی به سرکوب» توصیف کردهاند. این تصمیم، نهتنها معادلات دیپلماتیک را در سطح منطقه تغییر […]