نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پاکستان اعلام کرده است در ادامه عملیات «غضب للحق» مواضعی را در ولایتهای کنر، پکتیا و پکتیکا هدف حملات هوایی و زمینی قرار داده است. در حالی که اسلامآباد میگوید این عملیات علیه گروههای مسلح انجام شده، طالبان و منابع محلی از کشته و زخمی شدن دهها غیرنظامی خبر دادهاند؛ آماری که تاکنون از سوی منابع مستقل راستیآزمایی نشده است.
بانو پتونی تیچمن، فعال حقوق زنان، با واکنش به گزارشهای حملات هوایی در کابل هشدار داد که تشدید تنش میان طالبان و پاکستان میتواند افغانستان را دوباره به میدان رقابتهای منطقهای بدل کند. او تأکید کرد این درگیری نه جنگ مردم، بلکه نزاع قدرتهاست و شهروندان عادی همواره نخستین قربانی آن بودهاند؛ وضعیتی که خطر تداوم بیثباتی و بازتولید خشونت را افزایش میدهد.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد اسلامآباد به انتخاب مردم افغانستان احترام گذاشته و آماده همکاری با هر دولتی، از جمله رژیم طالبان است. وی با اشاره به اینکه ۷۰ درصد حملات تروریستی در پاکستان منشأ خارجی دارد، از مقامات کابل خواست به مسئولیتهای بینالمللی خود عمل کرده و مانع استفاده تروریستها از خاک افغانستان شوند.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.