نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
درگیری شدید میان طالبان و افراد فرمانده ناراضی در بدخشان بار دیگر آتش ناامنی را در شمال سوزانده است. استفاده رژیم طالبان از چرخبالهای جنگی در مناطق مسکونی و حملات هوایی به بازار ولسوالی نسی، نقض آشکار حقوق شهروندان است.
سکینه ناصری، خبرنگار افغانستانی، روایت میکند که چگونه در پاکستان، در شب ۳۱ جولای، همسایهای پاکستانی با اسلحه کمری به سوی او و برادرش نشانه گرفت و دو بار ماشه را کشید. این حادثه، تنها یک نمونه از خشونت، بازداشتهای خودسرانه و اخراجهای اجباری است که هر روز گریبانگیر خبرنگاران زن مهاجر در این کشور میشود.
«دختری میان دیوارهای رنج و سکوت» نوشته مهدا نور، روایتی واقعگرایانه از زندگی زنی افغانستانی است که از کودکی تا بزرگسالی در چرخهای از فقر، خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری و محرومیت از حق انتخاب گرفتار میماند. این روایت، تجربهای فردی را به تصویری از رنج مشترک بسیاری از زنان افغانستان پیوند میزند.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
پژوهش تازه در بریتانیا نشان داد زنستیزی خشونت خانگی را به افراطگرایی پیوند میدهد. در افغانستان تحت طالبان، این چرخه به سیاست رسمی بدل شده؛ زنان از آموزش، کار و حقوق اساسی محروماند و خشونت سیستماتیک زندگیشان را رقتبار ساخته است.
صفحه ما را دنبال کنید
لطفاً برای ادامه، اطلاعات خود را وارد کنید.