نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یک سال پس از یورش نیروهای استخبارات طالبان و مأموران امر به معروف به دفتر مشترک «نهاد رسانهای افغانستان»، «خبرگزاری حاما» و «مؤسسه انکشافی و خیریه متحد»، شاهپور نایبزاده، مدیرمسئول خبرگزاری حاما و مسئول کمیته مصونیت خبرنگاران در نهاد رسانهای افغانستان، در روایتی دستاول، جزئیات آن روز، بازداشت، شکنجه، بازجویی و سرآغاز مهاجرت اجباری خود و همکارانش را بازگو میکند.
این یادداشت با تأمل در محدودیتهای شناخت انسان، نسبت میان عقل، حقیقت، خرافه و اسطوره را بررسی میکند و استدلال میکند که عقل، به جای صدور احکام مطلق، باید بر پایه شواهد داوری کند. نویسنده، «نمیدانم» را نقطه آغاز علم، فلسفه، ایمان و جستوجوی حقیقت میداند.
در حالی که محرومیت زنان و دختران از آموزش به یکی از برجستهترین نمادهای سیاستهای طالبان تبدیل شده است، این یادداشت استدلال میکند که تمرکز دادخواهی صرفاً بر بازگشایی مکاتب و دانشگاهها، بدون به چالش کشیدن ساختار تبعیض و سرکوب، نمیتواند پاسخگوی ابعاد گسترده نقض حقوق بشر در افغانستان باشد و حتی ممکن است به عادیسازی وضعیت موجود بینجامد.
چندهمسری همواره یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در جوامع اسلامی بوده است. این یادداشت با نگاهی فراتر از تقابل فقه و مدنیت، میکوشد نسبت میان حکم فقهی، اخلاق اجتماعی، حقوق زنان و تحولات فرهنگی را بررسی کند و این پرسش را پیش بکشد که آیا هر امرِ مجاز از نظر فقه، الزاماً بهترین انتخاب اخلاقی و اجتماعی نیز هست؟
سکوت مردم، مشکلات افغانستان را حل نمیکند. هنگامی که آموزش محدود، اقتصاد تضعیف و آزادیهای مدنی کاهش مییابد، حکومت مسئول اداره کشور باید در برابر شهروندان پاسخگو باشد. احترام به حقوق مردم، شنیدن مطالبات جامعه و ارائه راهحلهای عملی، پیششرط دستیابی به ثبات، اعتماد عمومی و آیندهای بهتر برای افغانستان است.
آیا مشکل افغانستان کمبود رهبر است یا فقدان اندیشهای برای حکمرانی؟ این یادداشت با مرور یک قرن تحولات سیاسی، استدلال میکند که ناکامی در تدوین راهبرد ملی، غلبه رقابتهای هویتی بر منافع ملی و نبود برنامهای توسعهمحور، مهمترین مانع شکلگیری دولتی باثبات و آیندهنگر در افغانستان بوده است.
صفحه ما را دنبال کنید