نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات ایالت بلوچستان پاکستان، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به جاهطلبیهای نظامی رژیم طالبان، ارتش ۳۰۰ هزار نفری این گروه را تهدیدی مستقیم علیه پاکستان و اقوام غیرپشتون خواند. وی تأکید کرد که ساختار تکقومیتی این نیروها ثبات منطقهای را به مخاطره میاندازد.
این مقام پیشین پاکستان در صفحه ایکس خود تصریح کرد که تشکیل یک ارتش بزرگ که صرفاً بر پایه هویت پشتون بنا شده باشد، برای منطقه و سایر هویتهای قومی غیرقابلقبول است. به گفته اچکزی، این ارتش نهتنها تهدیدی برای همسایگان، بلکه ابزاری برای فشار بر اقوام غیرپشتون در داخل قلمرو تحت کنترل رژیم طالبان محسوب میشود. وی بر لزوم اقدام فوری برای مهار این توان نظامی تأکید ورزید.
در حالی که مردم با چالشهای معیشتی گسترده روبرو هستند، گزارشهای مالی رژیم طالبان نشان میدهد که این گروه بیش از ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ خود را به بخش نظامی اختصاص داده است. طبق آمارهای رسمی این رژیم، تعداد نیروهای ارتش اکنون از ۲۸۰ هزار نفر فراتر رفته است. این حجم از سرمایهگذاری بر نیروی انسانی نظامی، گویای اولویتبندی رژیم برای بقای مسلحانه به جای خدمات ملکی است.
ناظران سیاسی معتقدند که رژیم طالبان با ایجاد یک ارتش انبوه، در صدد تحکیم سلطه مطلق و گسترش نفوذ نظامی خود است. این رویکرد در کنار محدودیتهای شدید بر حقوق بشر، آزادی رسانهها و سرکوب سیستماتیک زنان، نگرانیها را از تبدیل شدن این نیرو به ابزار سرکوب داخلی و تنشآفرینی در مرزهای همسایه، بهویژه با پاکستان، افزایش داده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
خبرنگاران افغانستان که پس از فروپاشی نظام پیشین به پاکستان پناه بردهاند، امروز با ترس بازداشت، محدودیت رفتوآمد، فشارهای اقتصادی و نبود حمایت قانونی روبهرو هستند. بسیاری از آنان حتی برای خرید نان یا مراجعه به مراکز صحی از خانه بیرون نمیروند و عملاً در حبس مهاجرتی زندگی میکنند؛ وضعیتی که آزادی بیان را نیز تهدید میکند.
در شرایط دشوار مهاجرت و اخراجهای اجباری در پاکستان، بانو زحل فعال مدنی افغانستان با ایجاد آموزشگاهی کوچک برای کودکان پناهنده، امیدی تازه به آموزش و آینده بخشید. مسئله آموزش مهاجرین افغانستانی در پاکستان یکی از چالشهای جدی و کمتر دیدهشده است. کودکان پناهنده در شرایطی زندگی میکنند که دسترسی به مکتب و امکانات آموزشی […]