نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مداخله نظامی شوروی در ۶ جدی ۱۳۵۸ و خروج آن در ۲۶ دلو ۱۳۶۷، تنها جابهجایی یک قدرت خارجی نبود؛ آغاز دورهای بود که ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان را بهطور بنیادین دگرگون کرد. این نه سال، با وجود پایان حضور شوروی، نه به ثبات انجامید و نه به شکلگیری یک نظم سیاسی پایدار، بلکه کشور را وارد مسیری ساخت که پیامدهای آن تا امروز ادامه یافته است.
جنبش زنان معترض شمال با انتشار اعلامیهای رسمی خبر داد که صفحات این جنبش در توییتر و فیسبوک هدف حملات هماهنگ قرار گرفته و حذف شده است. این نهاد مدنی از شهروندان خواست تا زمان ایجاد صفحات جدید، تنها از مجاری رسمی اطلاعرسانی استفاده کنند تا از انتشار اطلاعات نادرست جلوگیری شود. جنبش تأکید کرد که این اقدام مانع ادامه فعالیتهای عدالتخواهانه و مدنی آنان نخواهد شد.
اصولنامه جزایی طالبان، سندی ۱۱۹ مادهای، نمایانگر گذار این گروه از حکومت نظامی به قانونیکردن سرکوب سیستماتیک است. این سند بردهداری، آپارتاید طبقاتی و مذهبی، جرمانگاری عقاید مخالف و محدودیت شدید آزادیهای اجتماعی، فرهنگی و فردی را به شکل رسمی و حقوقی تثبیت میکند و جامعه را تحت کنترل مطلق حاکمان قرار میدهد.
شماری از زنان تجارتپیشه افغانستان که برای عرضه محصولات خود در سومین نمایشگاه بینالمللی صنعت ساختمان و بازسازی کابل هزینه غرفهها را پرداخت کردهاند، از ورود به نمایشگاه منع شدهاند. آنان میگویند نه تنها اجازه حضور ندارند، بلکه هیچ مقام مسئول یا نهاد برگزارکنندهای پاسخگوی بازگشت پول و وضعیت آنان نیست.
زبان فارسی از روایتگری ساده و تکلایه شاهنامه تا چندلایگی پرطنین حافظ، مسیر پویایی را پیموده است. ورود واژههای عربی نهتنها ساختار زبان را پیچیده نکرد، بلکه ظرفیت بیان را گسترش داد؛ واژههایی فشرده و چندمعنا آفرید که شعر فارسی را از گزارشگری مستقیم به قلمروی عمق، ایهام و ظرافت معنایی رساند.
با افزایش فشارهای امنیتی بر مدافعان حقوق بشر، زنان و خبرنگاران افغانستانی در پاکستان و تداوم خطر اخراج اجباری آنان، نگرانیها نسبت به نبود توجه کافی از سوی نهادهای بینالمللی شدت گرفته است؛ بهویژه آنکه حضور اخیر گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور افغانستان در اسلامآباد، بدون رسیدگی مستقیم به وضعیت این گروههای آسیبپذیر، پرسشهای جدی درباره کارآمدی حمایتهای بینالمللی ایجاد کرده است.