نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
این یادداشت با الهام از نوشته مصطفی سلیمانی، به بررسی طرحواره‌های روانی کسانی می‌پردازد که امروز با نام دین بر افغانستان حکم می‌رانند. از محرومیت دختران از تحصیل تا ممنوعیت اعتراضات مدنی و فشار بر اقلیت‌ها، نویسنده نشان می‌دهد چگونه زخم‌های روانی فردی، به سیاست‌های سرکوبگرانه یک رژیم و تجربه دینی یک نسل کامل بدل می‌شود.
«فکر می‌کردم سقوط یک نظام، سقوط رؤیاهایم هم هست» خدیجه نصرتی این‌گونه داستان زندگی‌اش را آغاز می‌کند؛ دختری که با بسته‌شدن درهای دانشگاه توسط رژیم طالبان، ناچار مسیر تازه‌ای برای آموختن یافت. او از زبان خودش می‌گوید چگونه زبان ترکی و فرانسوی آموخت، استاد آنلاین شد و سرانجام از طریق دانشگاه آنلاین زنان به رشته دلخواهش بازگشت. آیا این روایت می‌تواند الهام‌بخش دختران دیگر باشد؟
«جبهه مقاومت ملی» با انتشار اعلامیه‌ای مسئولیت حمله به خودروی حامل عبدالرحمان منصور، شهردار رژیم طالبان در فیض‌آباد بدخشان را برعهده گرفت و از کشته‌شدن او و محافظانش خبر داد. این حادثه ناشی از انفجار ماین مغناطیسی در نزدیکی مقام ولایت رخ داده است، اما مقامات محلی رژیم طالبان تا کنون در این‌باره سکوت کرده‌اند.
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان، طی سال‌های اخیر به یکی از چهره‌های محوری تعاملات اقتصادی این گروه با کشورهای منطقه تبدیل شده است. این یادداشت با تمرکز بر جایگاه او، نسبت میان سیاست‌های اقتصادی طالبان، تلاش برای کاهش انزوای بین‌المللی و ساختار قدرت و سرکوب در افغانستان را مورد بررسی قرار می‌دهد.
وزیر خارجه طالبان مدعی شده است که مخالفان این گروه دیگر در هیچ نقطه‌ای از افغانستان حضور ندارند و در درون طالبان نیز هیچ اختلافی وجود ندارد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که جبهه‌های مخالف همچنان از ادامه فعالیت‌های خود خبر می‌دهند و طالبان نیز همزمان با چالش‌های فزاینده در حوزه مشروعیت داخلی و بین‌المللی مواجه است.
جامعه هراتیان آمریکا در نامه‌ای به یونسکو، بازگشایی جاده مصلای هرات را تهدیدی برای فروپاشی منارهای تیموری خواندند. آن‌ها با استناد به استانداردهای بین‌المللی، خواهان انسداد فوری این مسیر و هدایت ترافیک به جاده بدیل شدند. این فعالان هشدار دادند که ارتعاشات ترافیکی، پیکره رنجور این آثار تاریخی را در معرض نابودی قرار داده است.
صفحه ما را دنبال کنید