نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، تازهترین گزارشهای سازمان ملل و نهادهای بینالمللی نشان میدهد افغانستان با گسترش محدودیتهای حقوق بشری، سرکوب رسانههای مستقل، تشدید بحران اقتصادی و افزایش نیازهای بشردوستانه روبهرو است. این گزارشها از تداوم فشار بر زنان، کاهش آزادیهای مدنی و وخامت شرایط معیشتی میلیونها شهروند خبر میدهند.
در حالی که محرومیت زنان و دختران از آموزش به یکی از برجستهترین نمادهای سیاستهای طالبان تبدیل شده است، این یادداشت استدلال میکند که تمرکز دادخواهی صرفاً بر بازگشایی مکاتب و دانشگاهها، بدون به چالش کشیدن ساختار تبعیض و سرکوب، نمیتواند پاسخگوی ابعاد گسترده نقض حقوق بشر در افغانستان باشد و حتی ممکن است به عادیسازی وضعیت موجود بینجامد.
شماری از شهروندان افغانستان مقیم اسپانیا، فعالان حقوق بشر و شهروندان اسپانیایی روز پنجشنبه در برابر دفتر پارلمان اروپا در مادرید تجمع کرده و با قرائت قطعنامهای، هرگونه دعوت، میزبانی یا تعامل رسمی با طالبان را محکوم و خواستار پاسخگویی آنان در دادگاههای بینالمللی شدند.
۳۳ نهاد حقوق بشری و مدافع حقوق زنان افغانستان در نامهای سرگشاده به آنالنا بئربوک، رئیس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل، تأکید کردهاند که طالبان به صورت آگاهانه، برنامهریزیشده و مرحله به مرحله زنان را از جامعه حذف کردهاند. این نهادها این اقدامات را نه تنها نقض گسترده حقوق بشر، بلکه جنایت بینالمللی و انکار نظاممند کرامت و شخصیت حقوق نیمی از جمعیت افغانستان خواندهاند.
کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل هشدار داده است که سرکوب زنان و دختران در افغانستان به سطح آزار و اذیت سیستماتیک رسیده و ساختار حاکم، نوعی آپارتاید جنسیتی را اعمال میکند. به گفته او، محرومیت از آموزش، اشتغال، خدمات درمانی و آزادیهای مدنی، افغانستان را به گورستان حقوق بشر تبدیل کرده است.
در حالی که آپارتاید جنسیتی نیمی از جمعیت را از حق آموزش و کار محروم کرده است، اینترنت ماهوارهای استارلینک فراتر از یک ابزار فنی، به رگ حیاتی بقا و آگاهی تبدیل میشود. دسترسی امن و مستقل به این فناوری میتواند انزوای تحمیلی علیه زنان را درهم شکسته و مانع قطع پیوند نسلهای محروم با دانش جهانی و آینده شود.
صفحه ما را دنبال کنید