شلاق علنی در میدان وردک؛ نمایش قدرت یا نقض کرامت انسانی؟

مقام‌های طالبان در ولایت میدان وردک با فراخوان عمومی از مردم خواسته‌اند تا برای تماشای اجرای حکم شلاق یک زن و دو مرد در ملأعام حضور یابند. این افراد به اتهام «روابط نامشروع» هرکدام میان ۳۰ تا ۳۹ ضربه شلاق خورده و به حبس محکوم شده‌اند. سازمان ملل این اقدام را مغایر با کرامت انسانی دانسته است.

مقام‌های محلی طالبان در ولایت میدان وردک، با فراخوان عمومی از مردم خواسته‌اند تا برای تماشای اجرای حکم شلاق یک زن و دو مرد در ملأعام حضور یابند. این اقدام، جدیدترین مورد از زنجیره اجرای مجازات‌های بدنی علنی در افغانستان است که واکنش‌های گسترده نهادهای بین‌المللی و مدافعان حقوق بشر را برانگیخته است.

صحنه‌ای تکراری در سکوت بین‌المللی

ولایت میدان وردک در حالی شاهد فراخوان علنی برای اجرای حکم شلاق است که این اقدام، بار دیگر بحث‌های داغی را درباره ماهیت حکومت‌داری طالبان و رویکرد آن به حقوق اساسی شهروندان به میان آورده است.

بر اساس گزارش‌های میدانی، مقام‌های طالبان در این ولایت نه تنها از اجرای علنی این مجازات‌ها ابایی ندارند، بلکه با دعوت رسمی از مردم، بزرگان محلی و شهروندان خواسته‌اند تا در محل اجرای حکم حضور یابند.

این رویکرد، نشان‌دهنده تغییر استراتژی طالبان از مجازات پشت درهای بسته به استفاده از مجازات به عنوان یک «ابزار نمایشی» برای تحکیم قدرت است.

جزئیات اجرای حکم: سه نفر، ۳۰ تا ۳۹ ضربه

بر اساس اطلاعات به دست آمده، در آخرین مورد در میدان وردک، سه نفر شامل یک زن و دو مرد به اتهام «روابط نامشروع» محکوم شده‌اند.

هر یک از این افراد میان ۳۰ تا ۳۹ ضربه شلاق در حضور عموم دریافت کرده و پس از آن به حبس محکوم شده‌اند. این در حالی است که طالبان در سال‌های اخیر، به ویژه پس از تسلط دوباره بر افغانستان در اوت ۲۰۲۱، اجرای احکام شلاق را در شماری از ولایت‌ها از سر گرفته و آن را بخشی از برداشت خود از «احکام شریعت اسلامی» می‌دانند.

واکنش‌ها: محکومیت سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری

سازمان ملل متحد و نهادهای مدافع حقوق بشر، بارها استفاده فزاینده از مجازات‌های بدنی علنی در افغانستان را محکوم کرده‌اند.

این نهادها تأکید دارند که اجرای علنی شلاق، مغایر با کرامت انسانی، کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق بشر و تعهدات افغانستان در عرصه جهانی است.

به باور کارشناسان، این اقدامات نه تنها به مثابه یک مجازات قضایی، بلکه به عنوان یک «ابزار سیاسی» برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و سرکوب مخالفان تلقی می‌شود.

زمینه‌ها و پیامدها: از قانون تا جامعه

طالبان اما با رد این انتقادات، اجرای این مجازات‌ها را بخشی از باورهای دینی و فقهی خود می‌دانند.

این در حالی است که بسیاری از علمای دین و حقوقدانان، اجرای علنی مجازات‌ها را نه تنها با فقه اسلامی، بلکه با اصول حقوق جزا مغایر می‌دانند.

از سوی دیگر، اجرای علنی این احکام در مکان‌های عمومی، می‌تواند تأثیرات روانی مخربی بر کودکان، زنان و خانواده‌های حاضر در صحنه داشته باشد و فضای جامعه را به سمت خشونت‌پذیری سوق دهد.

سکوت جهان در برابر نقض حقوق بشر

در حالی که جامعه جهانی بر لزوم گفتگو با طالبان و تعامل سازنده تأکید دارد، تداوم اجرای مجازات‌های بدنی علنی، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان ارزش‌های بین‌المللی و رویکرد حاکمان فعلی افغانستان است.

به نظر می‌رسد تا زمانی که فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی بر طالبان به نتیجه نرسد، این گروه همچنان از اجرای علنی مجازات‌ها به عنوان ابزاری برای تثبیت حاکمیت خود استفاده خواهد کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که این رویه، نه تنها در میدان وردک، بلکه در سایر ولایت‌ها نیز در حال گسترش است.

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
محمدحفیظ فرملی
محمدحفیظ فرملی خبرنگار، گزارشگر

محمدحفیظ فرملی خبرنگار و گزارشگری است که اخیراً به خانواده خبرگزاری شانانیوز پیوسته است. او در حوزه‌های مرتبط با مسائل زنان، مهاجرت و تحولات بین‌المللی افغانستان فعالیت می‌کند و تلاش…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده