نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
شماری از جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان و فعالان جامعه مدنی، در بیانیه‌ای مشترک، سکوت سعیده میرضایوا، رئیس اداره ریاست‌جمهوری ازبکستان، درباره وضعیت زنان افغانستانی را «عمیقاً ناامیدکننده» خواندند. این جنبش‌ها خواستار محکومیت علنی ممنوعیت‌های طالبان بر آموزش و اشتغال زنان و به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی شدند.
جنبش شنبه‌های ارغوانی در ولایت‌های بلخ، هرات، تخار و کابل به‌مناسبت پانزدهمین سالروز پیروزی طالبان، با انتشار بیانیه‌ای و آتش‌زدن تصاویر رهبران این گروه، وضعیت افغانستان را دچار بحران‌های چندلایه سیاسی، اقتصادی و حقوق‌بشری دانست و خواستار محاکمه رهبران طالبان در دیوان بین‌المللی کیفری، پایان عادی‌سازی روابط با طالبان و توقف سرکوب سیستماتیک زنان شد.
قطعنامه «روز سیاه افغانستان» بازتاب اراده جمعی نهادهای مدنی و زنان افغانستان برای پایان دادن به سکوت جهانی در برابر پنج سال سرکوب طالبان است. این سند با طرح خواسته‌های مشخص، از جامعه بین‌المللی می‌خواهد آپارتاید جنسیتی را به رسمیت بشناسد و مسیر پاسخگویی و عدالت را برای مردم افغانستان هموار سازد.
اعضای دیپورت‌شده جنبش آزادگان در تبعید، هم‌زمان با نزدیک شدن به سالگرد سقوط جمهوری در ۱۵ آگست، در کابل گردهم آمدند و با در دست داشتن تصاویر زنان قربانی خشونت و زن‌ستیزی، از جامعه جهانی خواستند در برابر نقض گسترده حقوق بشر توسط طالبان سکوت نکند؛ آنان تأکید کردند سکوت امروز، قربانیان فردا را بیشتر خواهد کرد.
گزارش‌ها حاکی از آن است که دیپلماسی طالبان برای رسمیت‌یابی بین‌المللی، با سه مانع اساسی روبه‌رو شده است: سرکوب نظام‌مند زنان و محرومیت دختران از تحصیل، توصیف سیاست‌های این گروه به‌عنوان «آپارتاید جنسیتی» توسط نهادهای بین‌المللی، و حضور شبکه‌های تروریستی زیر چتر حمایتی آن. این عوامل، اعتماد جهانی را از بین برده و طالبان را در انزوا نگه داشته است.
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان، طی سال‌های اخیر به یکی از چهره‌های محوری تعاملات اقتصادی این گروه با کشورهای منطقه تبدیل شده است. این یادداشت با تمرکز بر جایگاه او، نسبت میان سیاست‌های اقتصادی طالبان، تلاش برای کاهش انزوای بین‌المللی و ساختار قدرت و سرکوب در افغانستان را مورد بررسی قرار می‌دهد.
صفحه ما را دنبال کنید