نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در حالی که محرومیت زنان و دختران از آموزش به یکی از برجستهترین نمادهای سیاستهای طالبان تبدیل شده است، این یادداشت استدلال میکند که تمرکز دادخواهی صرفاً بر بازگشایی مکاتب و دانشگاهها، بدون به چالش کشیدن ساختار تبعیض و سرکوب، نمیتواند پاسخگوی ابعاد گسترده نقض حقوق بشر در افغانستان باشد و حتی ممکن است به عادیسازی وضعیت موجود بینجامد.
سفر با ژان و لوکاس در افغانستان، تنها ماجراجویی میان کوههای بامیان و بندامیر نبود؛ این همراهی به تجربهای عمیق از دوستی، همدلی و مسئولیت انسانی بدل شد. دیدار با دختران مکتب علیآباد، روایت رنجها و آرزوهای آنان و گفتوگوهای پس از سفر، پرسشهایی جدی درباره آموزش، آزادی، عدالت و نقش انسانها در برابر رنج دیگران ایجاد کرد.
روایتهای منتشرشده از سوی برخی شهروندان هرات از افزایش نارضایتی نسبت به سیاستهای طالبان در قبال زنان و دختران حکایت دارد. شماری از دانشآموزان ادعا کردهاند که برای حضور در تجمعهای حمایتی از طالبان تحت فشار قرار گرفتهاند. این ادعاها در حالی مطرح میشود که محدودیتهای آموزشی، بازداشت زنان به دلیل حجاب و بسته ماندن مکاتب دخترانه همچنان ادامه دارد.
به گزارش شانا به نقل از طلوعنیوز؛ ۲۷ کشور جهان در یک اعلامیه مشترک از امارت اسلامی میخواهند تا هرچه زودتر مکتبهای دختران بالاتر از صنف ششم را بازگشایی کند. این کشورها در اعلامیهای تحتعنوان «گروه دوستان زنان در افغانستان» از آنچه که محدودیتها در برابر زنان میدانند ابراز نگرانی کردهاند. در بخش از این […]
صفحه ما را دنبال کنید