نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
بسیاری، قانون، فقه و اخلاق را هممعنا میپندارند؛ در حالی که هر یک کارکردی متفاوت دارند. قانون نظم اجتماعی را حفظ میکند، فقه مرزهای حلال و حرام را مشخص میسازد و اخلاق، انسان را به انتخاب بهترین راه در قلمرو آزادی فرا میخواند؛ جایی که مسئولیت و فضیلت معنا پیدا میکند.
آیا در جهانی آمیخته از تضاد، تلاش برای عدالت بیهوده است؟ این نوشتار با نگاهی فلسفی به استعارههای مولانا، نشان میدهد که جهل و نابرابری نه بنبست، بلکه بستری برای شکوفایی فضیلتهای اخلاقی بشرند. با پذیرش مسئولیت فردی و انتخاب آگاهانه میان سره و ناسره، میتوان از دل رنجها و تضادهای هستی، مسیری روشن به سوی ساختن جامعهای متعالی و فضیلتمحور گشود.
صفحه ما را دنبال کنید