همزمان با افزایش بحثها درباره احتمال سفر هیئت طالبان به بروکسل برای گفتوگو با نهادهای اتحادیه اروپا، وزیر خارجه بلژیک مخالفت خود را با این اقدام اعلام کرده است. این موضوع واکنشهای سیاسی و حقوق بشری گستردهای را به دنبال داشته و نگرانیهایی را درباره پیامدهای احتمالی آن بر وضعیت زنان افغانستان، فعالان مدنی و روند حمایتهای بینالمللی ایجاد کرده است.
هیئت رهبری رهروان نهضت امانی افغانستان با صدور بیانیهای از اعتراضات مدنی و صلحآمیز زنان در حمایت از حق آموزش، کار و آزادیهای اساسی پشتیبانی کرد. این جریان با تأکید بر نقش زنان در توسعه کشور، محرومیت دختران و زنان از آموزش و اشتغال را مانعی جدی در برابر پیشرفت، عدالت اجتماعی و ثبات افغانستان دانست.
روایتهای منتشرشده از سوی برخی شهروندان هرات از افزایش نارضایتی نسبت به سیاستهای طالبان در قبال زنان و دختران حکایت دارد. شماری از دانشآموزان ادعا کردهاند که برای حضور در تجمعهای حمایتی از طالبان تحت فشار قرار گرفتهاند. این ادعاها در حالی مطرح میشود که محدودیتهای آموزشی، بازداشت زنان به دلیل حجاب و بسته ماندن مکاتب دخترانه همچنان ادامه دارد.
«بال شکستهای به نام دختر» و «بازگشت به مسیر خاطرهها» دو روایت ادبی از بانو فرحت قاضی است که در آن، نویسنده با زبانی صمیمی و تصویرپرداز، از تجربه زیسته یک دختر افغانستانی سخن میگوید؛ از آرزوهای به تعویقافتاده، مقاومت در برابر دشواریها، دلتنگی برای روزهای دانشگاه و خاطراتی که با گذر زمان همچنان در حافظه و قلب او زنده ماندهاند.
وزیر خارجه طالبان مدعی شده است که مخالفان این گروه دیگر در هیچ نقطهای از افغانستان حضور ندارند و در درون طالبان نیز هیچ اختلافی وجود ندارد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که جبهههای مخالف همچنان از ادامه فعالیتهای خود خبر میدهند و طالبان نیز همزمان با چالشهای فزاینده در حوزه مشروعیت داخلی و بینالمللی مواجه است.
رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، پس از انتشار گزارش یوناما درباره ۲۱ مورد خشونت جنسی علیه زنان در بازداشتگاههای طالبان، پای پاسخگویی حاکمان و سکوت عالمان دینی را به میان کشید. او تأکید کرد که هر جنایتی در زندانها، مستقیماً به نهاد حاکم مربوط است و سکوت در برابر آن، همدستی با ظلم محسوب میشود.