نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
سقوط جمهوریت در افغانستان تنها یک شکست نظامی نبود، بلکه برآیند دو دهه انباشت فساد، تمرکزگرایی مفرط و وابستگی ساختاری به حمایتهای خارجی بود. در حالی که میلیاردها دلار صرف دولتسازی شد، شکاف میان نخبگان کابل و واقعیتهای اجتماعی، در کنار توافقات پشتپرده بینالمللی، بستر را برای فروپاشی سریع فراهم کرد. این نوشتار به واکاوی ریشههای داخلی این شکست تاریخی میپردازد.
در این یادداشت، قاعدگی نه یک اتفاق ساده، بلکه مرحلهای توصیف شده که در آن زن، بدن خود را به مثابه پدیدهای بیگانه تحمل میکند. دوبووار با تشریح فرآیندهای هورمونی، از آشوبهایی چون نوسان فشار خون، دردهای عصبی و بیثباتی شدید خلقوخو سخن میگوید. او معتقد است رحم هر ماه گهوارهای برای زندگی میسازد که با عدم باروری، به شکلی خونین ویران میشود.
اعمال محدودیتهای شدید بر مراسم نیمهشعبان در کابل توسط رژیم طالبان، واکنشهای تندی را برانگیخته است. عالمان دینی همچون معتمدی و پیغامی، این اقدامات را مغایر با وحدت و عدالت اسلامی میدانند. دکتر ناصری، جامعهشناس نیز هشدار میدهد که حذف نمادهای مذهبی بخشی از پروژه یکدستسازی هویت است که به نارضایتیهای اجتماعی دامن میزند.
اخراج دستهجمعی اساتید دانشگاه تخار، از جمله حبیب عبادی، نشاندهنده تداوم سیاست حذف کادرهای علمی متخصص در کشور است. این اقدامات که در فضای سکوت نهادهای مسئول صورت میگیرد، نگرانیهای گستردهای را در میان نخبگان بابت افت کیفیت آموزشی و سیاسیشدن محیطهای اکادمیک ایجاد کرده است. خانواده دانشگاهی این روند را ضربهای جبرانناپذیر به پیکره دانش و تخصص تلقی میکنند.
ناممحلات کابل قدیم، نهتنها یک نشان جغرافیایی، بلکه شناسنامهای از نظم صنفی، تبار قومی و جایگاه سیاسی ساکنان در ادوار مختلف بوده است. این نوشتار با واکاوی روند انتقال پایتخت در عصر تیمورشاه درانی، چگونگی شکلگیری این گذرها را بهعنوان آیینهای از ساختار اجتماعی، اقتصادی و هویت تاریخی شهری بررسی میکند که نام کوچههایش، روایتگر تخصص و تبار مردمان آن است.
فرمان اخیر رهبر طالبان برای انتصاب یک مقام نظامی در رأس دانشگاه فاریاب، فراتر از تغییراتی اداری، نمادی از استراتژی «نظامیسازی اندیشه» است. این نوشتار با نگاهی به نظریات هانا آرنت و مدلهای حکمرانی، نشان میدهد که چگونه تبدیل نهادهای علمی به غنایم جنگی، منجر به انسداد مهارتی نسل آینده و فروپاشی کارکردی دولت در مواجهه با چالشهای مدرن و جهان دانشبنیان میگردد.