نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
شاخه مزارشریف جنبش فریاد زنان به مناسبت ۱۵ آگست، سالروز سقوط افغانستان، بیانیهای منتشر کرد و این روز را نه یک تاریخ ساده، بلکه زخمی عمیق در حافظه جمعی مردم افغانستان خواند. این جنبش با یادآوری محرومیت دختران از آموزش و زنان از کار، از جامعه جهانی خواست در برابر وضعیت زنان افغانستان سکوت نکند و برای تأمین حقوق اساسی آنان اقدام عملی انجام دهد.
این یادداشت از زبان دختران و زنان افغانستان، پانزدهم آگست را یادآور محدودیتهای گسترده در مسیر آموزش، کار و تحقق آرزوهای آنان میداند و با استناد به آیات قرآن، بر ارزش علمآموزی، کرامت انسانی و نقش زنان در ساختن آینده افغانستان تأکید میکند.
درگیری شدید میان طالبان و افراد فرمانده ناراضی در بدخشان بار دیگر آتش ناامنی را در شمال سوزانده است. استفاده رژیم طالبان از چرخبالهای جنگی در مناطق مسکونی و حملات هوایی به بازار ولسوالی نسی، نقض آشکار حقوق شهروندان است.
ساختمانهای ولایت و فرماندهی امنیه طالبان در میدان وردک حوالی ساعت ۱۰ شب هدف حمله قرار گرفتند؛ حملهای که به گفته منابع محلی حدود ۳۰ دقیقه ادامه یافت و با شلیک سلاحهای سبک و سنگین همراه بود. تاکنون اطلاعات مستقلی درباره عاملان حمله، میزان خسارت یا تلفات احتمالی منتشر نشده و طالبان نیز درباره این رویداد اظهارنظر نکردهاند.
پانزده آگست ۲۰۲۱ برای بسیاری از مردم افغانستان تنها روز سقوط کابل نبود؛ روزی بود که امید یک نسل در میان ازدحام خیابانها، فرار مردم و خاموشی ناگهانی یک نظام فرو ریخت. پنج سال بعد، خاطره آن روز همچنان زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، دانشگاه، کار، امنیت و رؤیای آیندهای بهتر را از دست داد.
عباس کوثری، روزنامهنگار، در روایتی از سقوط مزارشریف در ۱۷ و ۱۸ اسد ۱۳۷۷، از کشتار گسترده مردان هزاره، تلاشی خانهبهخانه طالبان و روزهای پرهراس پس از سقوط شهر میگوید. او خاطرات خود از پناه گرفتن در خانه، حضور نیروهای طالبان در همسایگی و نقش یک چوکیدار در جلوگیری از تلاشی خانهشان را با جزئیاتی تکاندهنده روایت میکند.
صفحه ما را دنبال کنید