نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پایداری نسبی پول افغانی نه نشانه شکوفایی اقتصاد است و نه حاصل مدیریت معجزهآسا؛ بلکه نتیجه پیوند آن با اقتصاد واقعی مردم است. اقتصادی که بر دادوستد روزمره، مصرف واقعی و نیازهای میدانمحور ایستاده، نه بر بدهی، حباب و توهم رشد. افغانی زخمی است، اما هنوز بر زمین واقعیت ایستاده است.
باشندگان چاهآب تخار در اعتراض به استخراج بیرویه طلا و تخریب محیطزیست، تجهیزات شرکتهای وابسته به رژیم طالبان را آتش زدند. در این درگیریها ۴ تن کشته و ۱۶ تن زخمی شدند. این رویداد یادآور اعتراضات مشابه در بدخشان و سرپل است که نشاندهنده نارضایتی گسترده از نحوه مدیریت معادن توسط رژیم فعلی است.
در تازهترین گزارش گروه بینالمللی بحران، طرح پنجساله توسعه طالبان بهعنوان سندی مبهم، فاقد جزئیات مالی و آمیخته با مفاهیم ایدئولوژیک معرفی شده است. این طرح که وعده رفاه و نوسازی اقتصادی میدهد، هنوز منتشر نشده و با چالشهای ساختاری و مدیریتی جدی روبهروست.
سازمان ملل در تازهترین گزارش سهماهه خود اعلام کرد که حدود ۹.۵ میلیون افغانستانی با ناامنی غذایی شدید مواجه هستند و ۱.۶ میلیون نفر در وضعیت اضطراری قرار دارند. این گزارش نشان میدهد میلیونها نفر از مردم این کشور به کمک فوری غذایی و انسانی نیاز دارند.
این تحلیل ترجمهای است از مقالهای تحلیلی با عنوان «آیا چین میتواند پاکستان و طالبان را دوباره به هم نزدیک کند؟» که در ۲۱ آگست ۲۰۲۵ توسط عبید حسین، خبرنگار امور دیپلماسی و امنیت منطقهای، در پایگاه خبری الجزیره منتشر شده است. این مقاله به بررسی تلاشهای فزاینده چین برای ایفای نقش میانجی میان دو همسایه پرتنش — پاکستان و افغانستان تحت کنترل طالبان — میپردازد؛ تلاشی که در قالب نشستهای سهجانبه و با محوریت طرح «کریدور اقتصادی چین–پاکستان» دنبال میشود.
در حالیکه افغانستان تحت حاکمیت طالبان با بحران انسانی و انزوای بینالمللی دستوپنجه نرم میکند، چین با الحاق کابل به ابتکار «یک کمربند – یک راه»، عملاً به این گروه نامشروع فرصت میدهد تا جایگاه خود را در صحنه بینالمللی تقویت کند. این اقدام پرسشهای جدی درباره مشروعیت حقوقی، پیامدهای امنیتی و آینده روابط پکن […]