«صلاح‌الدین سالار»: چین و روسیه «کافر حربی»‌اند

«صلاح‌الدین سالار»، از فرماندهان طالبان در بدخشان، در فیسبوک نوشته است که امروز هیچ «کافر غیرحربی» وجود ندارد و تعامل با «کافر حربی» در «دین محمدی» جایی ندارد. او چین و روسیه را هم در کنار آمریکا در شمار کشورهایی آورده که به گفته او با مسلمانان در جنگ‌اند. این دو کشور از نزدیک‌ترین شریکان طالبان به شمار می‌آیند.

سالار در این نوشته که سه‌شنبه، ۵ عقرب، منتشر شده، دلیل‌های خود را یکی‌یکی آورده است. به نوشته او، آمریکایی‌ها در «غزه، ایران و عراق» مسلمانان را می‌کشند و چینی‌ها از هیچ ظلمی بر مسلمانان «اویغور یا ترکستان شرقی» دریغ نمی‌کنند. او حتی استخبارات چین را به از میان بردن اویغورهای مهاجر در بیرون از این کشور متهم کرده است. روس‌ها نیز به گفته او سرزمین‌های مسلمانان را اشغال کرده‌اند.

این فرمانده طالبان از تحریم‌ها علیه مسلمانان هم یاد کرده و نوشته است که این فشارها برخی را به ترک وطن واداشته است. نتیجه‌گیری او کوتاه است: «همه کافران حربی‌اند.»

سالار همراه این نوشته، ویدئویی از یک روحانی دستاربه‌سر با نشان «ندای امت» گذاشته است. برخی کاربران فیسبوک گفته‌اند این ویدئو از سخنان «استاد یاسر»، از نظریه‌پردازان طالبان، است. این ادعا به‌طور مستقل تأیید نشده و خود سالار در متن نوشته‌اش نامی از گوینده نبرده است.

این دیدگاه با سیاست خارجی رهبری طالبان در تضاد آشکار است. روسیه در ژوئیه ۲۰۲۵ نخستین کشوری شد که طالبان را به رسمیت شناخت. چین نیز در سال ۲۰۲۴ سفیر طالبان را پذیرفت و شرکت‌های چینی در قراردادهای معدن و انرژی افغانستان حضور دارند. طالبان سیاست خارجی خود را بر «تعامل» و «اقتصادمحوری» استوار کرده‌اند و تا امروز درباره وضعیت اویغورها در چین سکوت کرده‌اند.

فرماندهی که بارها از رهبری انتقاد کرده است

سالار تاجیک‌تبار و از منطقه «خستک» ولسوالی «جرم» بدخشان است و پیش‌تر معاون ریاست استخبارات وزارت دفاع طالبان بود. او در سال‌های پس از بازگشت طالبان به قدرت، به یکی از چهره‌های اصلی ناراضیان این گروه در بدخشان تبدیل شده است.

«افغانستان اینترنشنال» در جوزا ۱۴۰۴ او را فرمانده جوانی توصیف کرد که در مرکز جناح ناراضی طالبان در بدخشان قرار دارد. به گزارش همین رسانه، او از نخستین کسانی بود که حدود سه سال پیش آشکارا با والی پشتون‌تبار طالبان در این ولایت مخالفت کرد.

سالار ثور امسال هم در نوشته‌ای انتقادی نوشت که اعضای طالبان «بدون دیدن امیر خود» با او بیعت کرده‌اند و این کار را اشتباه دانست. او در همان نوشته تأکید کرده بود که آنان برای «برتری قومی» نجنگیده‌اند. برخی منابع می‌گویند نزدیکی سالار به «قاری فصیح‌الدین فطرت»، رئیس ستاد ارتش طالبان، او را تاکنون از پیگرد مستقیم دور نگه داشته است.

صداهای ناهمسو در درون طالبان

سالار نخستین چهره طالبان نیست که آشکارا با خط رسمی رهبری این گروه فاصله می‌گیرد. «شیرمحمد عباس استانکزی»، معاون سیاسی وزارت خارجه طالبان، در جدی ۱۴۰۳ در سخنرانی‌ای در خوست خواستار بازگشایی مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی دختران شد. او مدتی پس از آن افغانستان را ترک کرد.

پیش‌تر، «مولوی مهدی مجاهد»، تنها فرمانده هزاره‌تبار طالبان، در سال ۱۴۰۱ در ولسوالی «بلخاب» سرپل از این گروه جدا شد. طالبان چند هفته بعد اعلام کردند او را در نزدیکی مرز ایران کشته‌اند.

اما نوشته تازه سالار بیش از اختلاف سیاسی، به دیدگاه‌های تند مذهبی در میان برخی مقام‌های طالبان نزدیک است. نمونه شناخته‌شده آن کتابی است که «مولوی اسلام‌جار»، والی طالبان در هرات، به زبان عربی نوشته است. او در این کتاب شیعیان را «فرقه تکفیری» و «در طول تاریخ همدست کفار» خوانده است. اسلام‌جار در همان زمان به بزرگان شیعه هرات گفته بود که در «امارت اسلامی» هیچ تعصب و تبعیضی وجود ندارد.

سخنگویان طالبان تاکنون به نوشته سالار واکنش نشان نداده‌اند.

نویسنده مطلب

بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ روزنامه‌نگار و دانش‌آموخته روابط بین‌الملل که بیش از هجده سال در عرصه رسانه در افغانستان فعالیت داشته است. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور به مسئولیت…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده ←