یک زن آموزگار: ریشه شعار «نان، کار و آزادی» آموزش است

عارفه احمدزاده، آموزگار و فعال حقوق بشر، در پیامی، ریشه خواسته‌های «نان، کار، آزادی» را در آموزش دانست. در ادامه همین پیام، بخش دیگری نیز آمده که خطاب به عایشه وهاب، نماینده افغانستانی‌تبار کنگره آمریکا، نسبت به موضع منسوب به او درباره برقراری روابط رسمی با طالبان هشدار داده است.

ریشه خواسته‌های نان، کار و آزادی

احمدزاده با اشاره به شعار رایج «نان، کار، آزادی» که به گفته او این روزها از سوی بسیاری از افراد سر داده می‌شود، تلاش کرد ریشه منطقی این خواسته‌ها را تبیین کند.

به باور او، ریشه نان در خودکفایی است و انسان بی‌سواد همواره نیازمند باقی می‌ماند. او افزود که ریشه کار نیز در تخصص نهفته است، زیرا بدون آموزش، هیچ شغل پایداری شکل نمی‌گیرد. این آموزگار همچنین بیان کرد که ریشه آزادی در آگاهی است و ملتی که از دانش بی‌بهره باشد، همواره در معرض فریب و اسارت قرار می‌گیرد.

بر این اساس، احمدزاده نتیجه گرفت که ریشه هر سه خواسته یادشده، در آموزش نهفته است و از این رو، اولویت نخست باید بازگشایی دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها باشد. او تأکید کرد که در صورت دستیابی به جامعه‌ای باسواد، امکان دستیابی هم‌زمان به نان، کار و پاسداری از آزادی فراهم می‌شود.

عارفه احمدزاده در ادامه، از جامعه جهانی و سازمان‌های بین‌المللی خواست تا افغانستان را از سه چالش فقر، بیکاری و بی‌سوادی نجات دهند و یادآور شد که کشورهایی که به سواد و آگاهی گسترده دست می‌یابند، به‌عنوان کشورهای پیشرفته شناخته می‌شوند.

سخنان عارفه احمدزاده در شرایطی مطرح می‌شود که موضوع بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها برای دختران افغانستان، همچنان یکی از مطالبات اصلی نهادهای مدنی و حقوق بشری در سطح داخلی و بین‌المللی به شمار می‌رود.

دیدگاه او مبنی بر پیوند مستقیم میان آموزش و دستیابی به نان، کار و آزادی، بار دیگر این پرسش را در کانون توجه قرار می‌دهد که بدون رفع محدودیت‌های موجود بر آموزش، تا چه اندازه می‌توان به تحقق این خواسته‌های بنیادین امیدوار بود.