نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
رونمایی از همکاریهای پنهان میان نهادهای مهاجرتی آلمان و نمایندگان طالبان، بحران سیاسی جدیدی را در برلین کلید زده است. حزب سبز با اعتراض شدید به این روند، دولت فدرال را به چالش کشیده و خواستار شفافسازی کامل درباره چگونگی تعامل با نمایندگان گروهی شده است که از سوی خود آلمان نیز به رسمیت شناخته نمیشود. این افشاگریها نگرانیهای عمیقی را در میان جامعه مهاجران افغانستان برانگیخته و پرسشهای جدی درباره امنیت و حقوق آنان مطرح کرده است.
آلمان در کانون اتهام: همکاری با طالبان در سایه؟ حزب سبز آلمان با استناد به مکاتبات پارلمانی، پرده از همکاریهای اداره مهاجرت این کشور با نمایندگان طالبان برداشته است. ظاهراً، اداره مهاجرت آلمان، پناهجویان افغانستانی را برای دریافت مدارک هویتی و سفر، به سفارت و کنسولگریهای افغانستان ارجاع میدهد؛ مراکزی که اکنون در کنترل طالبان قرار دارند.
این اقدام، نگرانیها را از درز اطلاعات شخصی و هویتی این پناهجویان، بهویژه کسانی که مخالف طالبان هستند، و در معرض خطر قرار گرفتن جانشان، تشدید کرده است. حزب سبز به درستی این پرسش را مطرح میکند که بر چه اساسی، افرادی از سوی طالبان برای تأیید هویت این مهاجران انتخاب شدهاند و حکومت آلمان چگونه صلاحیت و پیشینه آنان را بررسی کرده است.
حضور دیپلماتیک طالبان در خاک آلمان؛ تناقض آشکار با سیاستهای رسمی شدت این نگرانیها زمانی بیشتر میشود که بدانیم سید مصطفی هاشمی، کنسول طالبان در بن، در روزهای اخیر دستکم سه بار به اداره مهاجرت آلمان مراجعه کرده است تا روند شناسایی و اخراج پناهجویان افغانستانی را پیگیری کند.
این حضور، اگرچه از سوی وزارت داخله آلمان «نمایندگی رسمی» تلقی نشده، اما خود نشاندهنده گشایش کانالهای ارتباطی و همکاری با طالبان است؛ اقدامی که در تناقض آشکار با موضع رسمی برلین مبنی بر عدم شناسایی حکومت طالبان به دلیل نقض حقوق بشر، بهویژه محدودیتهای اعمالشده علیه زنان و دختران، قرار دارد.
سال گذشته نیز، ورود دو نماینده طالبان برای انجام امور کنسولی با اعتراضات گستردهای از سوی دیپلماتهای پیشین افغانستان، کارمندان کنسولگری بن و فعالان حقوق بشر همراه بود.
مهاجرت؛ موضوعی داغ در عرصه سیاسی آلمان این افشاگریها در شرایطی صورت میگیرد که مسئله مهاجرت و اخراج پناهجویان، به یکی از حساسترین و بحثبرانگیزترین موضوعات سیاسی در آلمان تبدیل شده است. پس از چند رویداد امنیتی که پناهجویان افغانستانی در مظان اتهام قرار گرفتند، فشارها بر دولت برای افزایش اخراجها، بهویژه افراد دارای سابقه جرمی، افزایش یافته است.
اما فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که بازگرداندن اجباری پناهجویان به افغانستان تحت حاکمیت طالبان، میتواند به معنای حکم مرگ برای بسیاری از آنان باشد؛ بهخصوص کسانی که در گذشته با دولت پیشین، رسانهها، نیروهای خارجی یا نهادهای مدنی همکاری داشتهاند.
تماسهای محرمانه اداره مهاجرت آلمان با طالبان، پرسشهای بنیادینی را درباره صداقت و انسجام سیاستهای آلمان در قبال افغانستان و پناهجویان آن مطرح میکند.
این همکاریها نه تنها امنیت و جان پناهجویان افغانستانی را به خطر میاندازد، بلکه اعتبار آلمان را به عنوان مدافع حقوق بشر زیر سوال میبرد. در جهانی که پناهجویان افغانستانی در پی یافتن امنیت و آیندهای بهتر هستند، چنین اقداماتی، امید آنان را کمرنگتر ساخته و پرسشهای جدی درباره مسئولیتپذیری جامعه بینالمللی در قبال وضعیت وخیم حقوق بشر در افغانستان ایجاد میکند.
ارسال دیدگاه