نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
عباس کوثری در این یادداشت، بهجای ستایش رایج از شهامت مقاومتگران، پرسشی چالشی و صریح مطرح میکند: چرا بسیاری از حرکتهای مقاومت در برابر طالبان طی پنج سال گذشته، پیش از شعلهورشدن خاموش شدهاند؟ او مینویسد این شکستها را نباید تنها به قدرت طالبان نسبت داد، بلکه نبود برنامه، رهبری منسجم و اصول امنیتی نیز نقش تعیینکنندهای داشتهاند.
محاصرهٔ جمعهخان فاتح، معاون والی زابل، به دستور رهبری طالبان، بار دیگر اختلافات عمیق درون این گروه را به صدر اخبار کشانده است. همپیمانان سابق و فرماندهانی که زمانی با چشمانی بسته به رهبری طالبان وفاداری میکردند، اکنون با کوچکترین تغییر در بودجه یا اختیارات، دست به شورش میزنند. این پرسش مطرح است که آیا این شورشهای زنجیرهای میتواند پایههای رژیم طالبان را سست کند یا صرفاً بهدنبال سهمخواهی مالی و مقاماند؟
وزیر خارجه طالبان مدعی شده است که مخالفان این گروه دیگر در هیچ نقطهای از افغانستان حضور ندارند و در درون طالبان نیز هیچ اختلافی وجود ندارد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که جبهههای مخالف همچنان از ادامه فعالیتهای خود خبر میدهند و طالبان نیز همزمان با چالشهای فزاینده در حوزه مشروعیت داخلی و بینالمللی مواجه است.
جبهه مقاومت ملی افغانستان با انتشار بیانیهای، رژیم طالبان را به بیحرمتی به پیکر یکی از نیروهای خود به نام شهید ظفر متهم کرد. این جبهه با «جنایت جنگی» خواندن این اقدام، از جامعه جهانی خواست تا این رفتار ضدانسانی را محکوم کنند. در اعلامیه تأکید شده است که چنین اعمالی نشاندهنده سقوط اخلاقی و شکست مشروعیت رژیم فعلی است.
درگیری تازه میان طالبان و نیروهای جبهه مقاومت ملی در ولسوالی نهرین ولایت بغلان، شامگاه سهشنبه منطقه کهگدای را به صحنهی تیراندازی یکساعته تبدیل کرد؛ منابع محلی از حمله طالبان به مواضع مقاومت خبر میدهند، اما تاکنون هیچ آمار رسمی از تلفات یا تأییدیهای از سوی جبهه مقاومت منتشر نشده است.
جبهه مقاومت ملی افغانستان با انتشار اعلامیهای، از تصمیم دادگاه کیفری بینالمللی در خصوص درخواست حکم بازداشت ملاهبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، استقبال کرد. این جبهه ضمن قدردانی از این اقدام، بر لزوم اجرای فوری این حکم تأکید کرده است. در این اعلامیه آمده است که اگرچه این تصمیم گامی مثبت در جهت پیگیری جنایات طالبان […]
صفحه ما را دنبال کنید