نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
زبان فارسی در افغانستان پیشینه‌ای هزارساله دارد؛ از دوران سامانیان و غزنویان تا هرات عصر تیموریان، همواره زبان دیوان، شعر و دانش این سرزمین بود، اما در سال ۱۹۶۴ نام آن به دری تغییر یافت و اکنون با بازگشت طالبان به قدرت، حذف تابلوهای فارسی و محدودیت در آموزش، جایگاه این زبان را تضعیف می‌کند.
نویسنده در این یادداشت، فراتر از کلی‌گویی درباره تعصب، به روایت‌هایی تلخ و مشخص می‌پردازد: از خبر خودکشی دختری اهل سنت در هرات که به‌اجبار از همسر شیعه‌اش طلاق گرفته بود، تا تجربه شخصی او از تبعیض در استخدام و حتی در نهادهایی مانند برنامه جهانی غذا که به‌طنز «وردک فود پروگرام» نامیده می‌شد؛ نمونه‌هایی نگران‌کننده و واقعی.
سفر با ژان و لوکاس در افغانستان، تنها ماجراجویی میان کوه‌های بامیان و بندامیر نبود؛ این همراهی به تجربه‌ای عمیق از دوستی، همدلی و مسئولیت انسانی بدل شد. دیدار با دختران مکتب علی‌آباد، روایت رنج‌ها و آرزوهای آنان و گفت‌وگوهای پس از سفر، پرسش‌هایی جدی درباره آموزش، آزادی، عدالت و نقش انسان‌ها در برابر رنج دیگران ایجاد کرد.
کانون آزادی افغانستان (Freedom Hub Afghanistan) به عنوان یک نهاد مستقل، غیرسیاسی، غیرانتفاعی و غیردولتی، رسماً تأسیس خود را اعلام کرد. این نهاد که مطابق اساس‌نامه مصوب مجمع مؤسس و بر پایه اصول و معیارهای بین‌المللی حقوق بشر فعالیت می‌کند، مأموریت خود را ایجاد جامعه‌ای آزاد، عادلانه، آگاه و مبتنی بر کرامت انسانی در افغانستان تعریف کرده است.
دومین نشست «گفتمان ملی؛ راهی به سوی وحدت ملی، صلح و پیشرفت» روز ۵ جولای ۲۰۲۶ در شهر هامبورگ آلمان با حضور شماری از شخصیت‌های علمی، فرهنگی، فعالان مدنی و شهروندان افغانستان برگزار شد. شرکت‌کنندگان در این نشست، عدالت اجتماعی، حقوق اساسی شهروندان، نقش دیاسپورا و گفت‌وگوی ملی را از مهم‌ترین پیش‌شرط‌های دستیابی به صلح پایدار و آینده‌ای مبتنی بر وحدت ملی دانستند.
آیا عدالت، اخلاق و ارزش‌های انسانی حقیقت‌هایی ثابت و ازلی‌اند یا محصول تجربه‌های جمعی بشر؟ این پرسشی است که قرن‌ها ذهن فیلسوفان، اندیشمندان و مصلحان اجتماعی را به خود مشغول کرده است. استاد سعید موسوی با نگاهی تأمل‌برانگیز، به بررسی منشأ باورهای اخلاقی و نقش جامعه در شکل‌گیری و پالایش آن‌ها می‌پردازد و ...
صفحه ما را دنبال کنید