نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
ناممحلات کابل قدیم، نهتنها یک نشان جغرافیایی، بلکه شناسنامهای از نظم صنفی، تبار قومی و جایگاه سیاسی ساکنان در ادوار مختلف بوده است. این نوشتار با واکاوی روند انتقال پایتخت در عصر تیمورشاه درانی، چگونگی شکلگیری این گذرها را بهعنوان آیینهای از ساختار اجتماعی، اقتصادی و هویت تاریخی شهری بررسی میکند که نام کوچههایش، روایتگر تخصص و تبار مردمان آن است.
وقوع دو قتل مرموز در جلالآباد و شینوار ننگرهار، ادعاهای مربوط به امنیت سراسری را به چالش کشیده است. فواد، راننده رکشا و طارق، دو جوانی هستند که توسط افراد مسلح ناشناس به قتل رسیدند. سکوت نهادهای مسئول و نبود پیگیری قضایی در قبال این ترورها، فضای ترس و بیاعتمادی را در میان مردم گسترش داده و خانوادههای قربانیان را بدون عدالت رها کرده است.
منابع محلی در بادغیس از فرار همسر دوم «حکیمزی»، فرمانده محلی گروه طالبان، دو ماه پس از ازدواج خبر میدهند. وی هزینههای این ازدواج را با باجگیری اجباری از مردم تأمین کرده بود. این رویداد، تناقض میان شعارهای مذهبی و واقعیتِ خودکامگی، فساد اخلاقی و سوءمدیریت فرماندهان محلی این گروه را آشکار کرده و کرامت انسانی شهروندان را هدف قرار داده است.
فرمان اخیر رهبر طالبان برای انتصاب یک مقام نظامی در رأس دانشگاه فاریاب، فراتر از تغییراتی اداری، نمادی از استراتژی «نظامیسازی اندیشه» است. این نوشتار با نگاهی به نظریات هانا آرنت و مدلهای حکمرانی، نشان میدهد که چگونه تبدیل نهادهای علمی به غنایم جنگی، منجر به انسداد مهارتی نسل آینده و فروپاشی کارکردی دولت در مواجهه با چالشهای مدرن و جهان دانشبنیان میگردد.
جامعه هراتیان آمریکا در نامهای به یونسکو، بازگشایی جاده مصلای هرات را تهدیدی برای فروپاشی منارهای تیموری خواندند. آنها با استناد به استانداردهای بینالمللی، خواهان انسداد فوری این مسیر و هدایت ترافیک به جاده بدیل شدند. این فعالان هشدار دادند که ارتعاشات ترافیکی، پیکره رنجور این آثار تاریخی را در معرض نابودی قرار داده است.
این نوشتار با نگاهی تحلیلی به دوران درانیها، فرآیند شکلگیری دولت متمرکز را در جغرافیای افغانستان امروزی واکاوی میکند. متن پیش رو تبیین میکند که چگونه تلاقیِ سازماندهی نظامی پشتونها و سنتِ دیرینهی دیوانسالاری زبان فارسی، شالودهی یک هویت سیاسی واحد را بنا نهاد. این جستار با عبور از قضاوتهای اخلاقی مدرن، منطق قدرت در قرن هجدهم را بررسی کرده و نشان میدهد که انتخاب زبان فارسی نه یک امتیاز قومی، بلکه ضرورتی راهبردی برای اداره قلمرو و اتصال به تمدن منطقه بوده است.