نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
آمار تازه نشان میدهد آلمان در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، به نزدیک ۹۵ درصد زنان افغانستانی متقاضی پناهندگی وضعیت حمایتی اعطا کرده است؛ رقمی بالاتر از میانگین ۸۹.۳ درصدی کل پناهجویان افغانستانی. مقامهای آلمان محدودیتهای طالبان علیه زنان را عامل مهم این تصمیم میدانند.
نامزدی نگینه مهریار، زن با ریشه افغانستانی، از سوی حزب راستگرای «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) در انتخابات محلی هانوفر، توجه کاربران افغانستانی را برانگیخته است. حمایت او از برخی سیاستهای سختگیرانه این حزب در قبال مهاجرت، پرسشهایی درباره هویت، مهاجرت و فاصلهگرفتن برخی مهاجران قدیمی از تازهواردان ایجاد کرده؛ موضوعی که نویسنده آن را با تجربه شخصی خود پیوند میدهد.
یادداشت تحریریه: این گزارش بر پایه روایت یک شهروند افغانستان و مدارکی است که هویت و بخشی از سابقه اداری او را نشان میدهد. رسانه نتوانسته رویدادهای شرحدادهشده را بهطور مستقل تأیید کند و آنچه میخوانید بازتاب گفتههای راوی است. به درخواست او، هویت و جزئیات محل زندگیاش محفوظ مانده و با نام مستعار «سامان» معرفی میشود. این گزارش با موافقت راوی منتشر شده و حاوی توصیفهایی از شکنجه و آزار جنسی است.
در تلخترین و جنجالیترین بخش این یادداشت، نویسنده بهجای قناعت به نقد مهاجران عادی، سراغ دو چهره سیاسی میرود: به باور او، زلمی خلیلزاد دموکراسی را فدای مصلحتهای قومی کرد و اشرف غنی با گسترش تعصبات زبانی و قومی، هزاران جوان را به کشتن داد و سرانجام فرار را بر ماندن ترجیح داد؛ اتهامی سنگین و بهشدت واکنشبرانگیز.
در وطن، پیش از تواناییات از تو میپرسند از کدام قومی، چه مذهبی داری و طرفدار چه کسی هستی؛ و اگر پاسخها مطابق میل قدرت نباشد، شایستگیات بیارزش میشود. اما در سرزمینی بیگانه، اگر قانون را رعایت کنی، حقوقت بهسادگی از تو گرفته نمیشود. عباس کوثری در این یادداشت از تناقضی تلخ مینویسد: دوستی که از نادانی میرنجاند و دشمنی که هوشیارانه پناه میدهد.
افغانستان صد و هفتمین سالگرد استقلال خود از بریتانیا را در شرایطی گرامی میدارد که بیش از پنج سال است در اشغال گروه طالبان قرار دارد. این گروه هویت سیاسی کشور را تغییر داده و مدعی برپایی رژیمی به نام امارت اسلامی است، در حالی که میلیونها شهروند افغانستان در مهاجرت اجباری به سر میبرند.
صفحه ما را دنبال کنید