به گفته منابع محلی، یک نظامی پیشین حکومت جمهوری در ولسوالی جانیخیل ولایت پکتیکا توسط افراد مسلح ناشناس کشته شده است. این حادثه تنها چند روز پس از بازگشت او از مهاجرت و در حالی رخ داده که یک نظامی پیشین دیگر نیز یک روز قبل در همین ولایت جان باخته بود؛ رخدادهایی که نگرانیها درباره امنیت و مصونیت نظامیان پیشین را افزایش داده است.
اصولنامه جزایی طالبان، سندی ۱۱۹ مادهای، نمایانگر گذار این گروه از حکومت نظامی به قانونیکردن سرکوب سیستماتیک است. این سند بردهداری، آپارتاید طبقاتی و مذهبی، جرمانگاری عقاید مخالف و محدودیت شدید آزادیهای اجتماعی، فرهنگی و فردی را به شکل رسمی و حقوقی تثبیت میکند و جامعه را تحت کنترل مطلق حاکمان قرار میدهد.
با افزایش فشارهای امنیتی بر مدافعان حقوق بشر، زنان و خبرنگاران افغانستانی در پاکستان و تداوم خطر اخراج اجباری آنان، نگرانیها نسبت به نبود توجه کافی از سوی نهادهای بینالمللی شدت گرفته است؛ بهویژه آنکه حضور اخیر گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور افغانستان در اسلامآباد، بدون رسیدگی مستقیم به وضعیت این گروههای آسیبپذیر، پرسشهای جدی درباره کارآمدی حمایتهای بینالمللی ایجاد کرده است.
انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در نامهای به شورای امنیت، خواستار تشدید تحریمها علیه رژیم طالبان شد. این فعالان هشدار دادند که سیاستهای حذفی رژیم، مصداق آپارتاید جنسیتی است و هرگونه کاهش فشار بدون لغو قوانین تبعیضآمیز، منجر به نهادینهسازی سرکوب سیستماتیک و نقض گسترده حقوق بینالملل در این کشور خواهد شد.
جبهه مقاومت ملی افغانستان با انتشار بیانیهای، رژیم طالبان را به بیحرمتی به پیکر یکی از نیروهای خود به نام شهید ظفر متهم کرد. این جبهه با «جنایت جنگی» خواندن این اقدام، از جامعه جهانی خواست تا این رفتار ضدانسانی را محکوم کنند. در اعلامیه تأکید شده است که چنین اعمالی نشاندهنده سقوط اخلاقی و شکست مشروعیت رژیم فعلی است.
منیژه باختری، سفیر افغانستان در اتریش، در روز جهانی حقوق بشر تأکید کرد که زنان و دختران افغانستان نباید نادیده گرفته شوند. او مقاومت آنان را الهامبخش خواند و از جامعه جهانی خواست اصول حقوق بشر را پاس بدارد. باختری هشدار داد که افغانستان باید در دستور کار جهانی باقی بماند و حقوق زنان همچنان اولویت سیاسی و اخلاقی باشد.