آمار تازه طالبان از یتیمان، بیوه‌ها و معلولان افغانستان

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، اعلام کرده بیش از ۶۸۰ هزار یتیم، زن بیوه و فرد دارای معلولیت در افغانستان ثبت شده‌اند؛ آماری که هم‌زمان با ادعای توزیع میلیاردها افغانی کمک نقدی از سوی این گروه مطرح شده است.

طالبان مشخص نکرده‌اند آیا خانواده‌های نیروهای امنیتی حکومت پیشین نیز در میان دریافت‌کنندگان این کمک‌ها قرار دارند یا خیر.

مجاهد روز شنبه، ۱۴ سنبله، در ششمین نشست «حکومت در آیینه مطبوعات» گفت در مجموع ۶۸۰ هزار و ۵۸۳ نفر شامل یتیمان، زنان بیوه و افراد دارای معلولیت در سراسر افغانستان ثبت شده‌اند.

بر اساس آمار مجاهد، بیش از ۴۰۳ هزار نفر یتیم، بیش از ۱۰۱ هزار نفر زن بیوه و بیش از ۱۷۵ هزار نفر دیگر افراد دارای معلولیت هستند.

سخنگوی طالبان افزود که وزارت شهدا و معلولین این گروه در سال ۱۴۴۷ هجری قمری، ۱۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون افغانی کمک نقدی را از طریق سیستم بانکی به حدود ۶۵۰ هزار نفر توزیع کرده است.

با این حال، طالبان مشخص نکرده‌اند آیا خانواده‌های نیروهای امنیتی حکومت پیشین و خانواده‌های قربانیان حملات انتحاری نیز در میان دریافت‌کنندگان این کمک‌ها هستند یا خیر.

این ابهام در حالی مطرح است که دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) پیش‌تر درباره ادامه کشتار و نقض حقوق نیروهای امنیتی حکومت پیشین ابراز نگرانی کرده بود.

شماری از خانواده‌های نظامیان حکومت پیشین نیز گفته‌اند پس از بازگشت طالبان به قدرت در اسد ۱۴۰۰، پرداخت مددمعاش ماهانه آنان متوقف شده است.

از سوی دیگر، سازمان بین‌المللی حفاظت از کودکان پیش‌تر هشدار داده بود که محدودیت‌های طالبان بر کار زنان در نهادهای غیردولتی، دسترسی زنان بیوه و زنان سرپرست خانواده به کمک‌های بشردوستانه را با دشواری روبه‌رو کرده است.

این محدودیت‌ها در حالی ادامه دارد که زنان سرپرست خانواده به این کمک‌ها وابستگی بیشتری دارند.

مجاهد در بخش دیگری از سخنانش گفت محتسبان وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان در یک سال گذشته ۱۲ هزار و ۵۱۰ بیمار روانی را جمع‌آوری و برای درمان به جمعیت هلال احمر معرفی کرده‌اند.

او این اقدام را بخشی از خدمات اجتماعی طالبان عنوان کرد و گفت این طرح پس از دستور هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در ۳۴ ولایت افغانستان اجرا شده است.

با این حال، نحوه اجرای این طرح با انتقادهایی همراه بوده است.

در میزان ۱۴۰۳، اعضای طالبان در کابل یک جوان ۲۲ ساله مبتلا به بیماری روانی را پس از مقاومت در برابر انتقال اجباری، به ضرب گلوله کشتند؛ رویدادی که نگرانی‌هایی را درباره استفاده از زور در روند انتقال و نگهداری بیماران روانی توسط طالبان مطرح کرده است.