زنان افغانستان خواستار مرکز مقاومت در پاریس شدند

جنبش دفاع از حقوق زنان افغانستان با حمایت از ابتکار رضا جعفری، رهبر حزب سبزها در تبعید، خواستار تبدیل سفارت افغانستان در پاریس به مرکز مقاومت زنان شده است. این جنبش از دولت فرانسه خواسته است از واگذاری نمایندگی رسمی افغانستان به طالبان جلوگیری کند و به صدای زنان و مخالفان سرکوب این گروه توجه داشته باشد.

در حالی که زنان و دختران در افغانستان زیر حاکمیت طالبان با محدودیت‌های فزاینده بر آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی روبه‌رو هستند، جنبش دفاع از حقوق زنان افغانستان از پیشنهاد تبدیل سفارت افغانستان در پاریس به «مرکز مقاومت زنان» حمایت کرده و از دولت فرانسه خواسته است نمایندگی رسمی این کشور را به طالبان واگذار نکند.

این جنبش در بیانیه‌ای از ابتکار رضا جعفری، رهبر حزب سبزها در تبعید، قدردانی کرده و آمادگی او برای تبدیل سفارت افغانستان در پاریس به مرکزی برای مقاومت زنان را اقدامی فراتر از یک حرکت نمادین دانسته است؛ اقدامی که به باور نویسندگان بیانیه می‌تواند فضایی برای بازتاب صدای زنان و مخالفان طالبان فراهم کند.

در بیانیه تأکید شده است که سفارت افغانستان باید بازتاب‌دهنده هویت و اراده مردم افغانستان باشد، نه در اختیار گروهی قرار گیرد که با محدودکردن آزادی‌های اساسی و سرکوب زنان و دختران شناخته می‌شود. این جنبش، طالبان را فاقد مشروعیت مردمی و قانونی برای نمایندگی مردم افغانستان دانسته است.

جنبش دفاع از حقوق زنان افغانستان همچنین دولت فرانسه را مخاطب قرار داده و پرسیده است چگونه می‌توان هم‌زمان از حقوق بشر و کرامت انسانی دفاع کرد و زمینه تعامل دیپلماتیک یا واگذاری نمایندگی رسمی افغانستان به طالبان را فراهم ساخت.

این بیانیه هشدار می‌دهد که گفت‌وگو با طالبان، حتی با عنوان تعامل فنی، نباید به عادی‌سازی یا تقویت موقعیت این گروه منجر شود. نویسندگان بیانیه از فرانسه خواسته‌اند به‌جای پذیرش نمایندگی طالبان، صدای زنان افغانستان را بشنود.

در سال‌های اخیر، محدودیت‌های طالبان بر آموزش، کار، رفت‌وآمد و حضور اجتماعی زنان، زندگی روزمره میلیون‌ها زن و دختر را تحت تأثیر قرار داده و فرصت‌های آنان را برای ساختن آینده‌ای مستقل و برخوردار از حقوق برابر محدود کرده است. در چنین شرایطی، اعتراض و مقاومت زنان در داخل و خارج از افغانستان، تلاشی برای خاموش‌نشدن مطالبه آزادی و برابری است.

با این حال، تحقق پیشنهاد تبدیل سفارت به مرکز مقاومت زنان به تصمیم و موضع رسمی دولت فرانسه و وضعیت حقوقی و دیپلماتیک ساختمان سفارت وابسته است؛ موضوعی که در متن بیانیه جزئیات اجرایی آن روشن نشده است.

برای زنانی که در افغانستان از حق آموزش، کار و حضور آزادانه در جامعه محروم شده‌اند، این موضوع تنها بحثی درباره یک ساختمان دیپلماتیک نیست؛ مسئله بر سر به‌رسمیت‌شناختن صدای آنان و ایستادن در برابر ساختاری است که می‌کوشد زنان را از زندگی عمومی حذف کند. اگر سفارت قرار است خانه مردم افغانستان باشد، صدای زنانی که زیر فشار این محدودیت‌ها ایستادگی می‌کنند نیز باید در آن شنیده شود؛ نه آن‌که سرنوشت و نمایندگی‌شان بدون رضایت و حضور خودشان به طالبان سپرده شود.

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
بلخی
بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ روزنامه‌نگار و دانش‌آموخته روابط بین‌الملل که بیش از هجده سال در عرصه رسانه در افغانستان فعالیت داشته است. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور به مسئولیت…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده
هم‌رسانی این خبر: تلگرام واتس‌اپ فیسبوک ایکس
این مطلب را می‌پسندید؟ با پسند شما در «انتخاب مخاطبان» دیده می‌شود.
خبرها را زودتر از همه در تلگرام بخوانیدکانال رسمی خبرگزاری شانا؛ خبر فوری، گزارش و روایت مردمعضویت در کانال