نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پنج سال پس از تحولات سیاسی افغانستان، مهاجرت برای بسیاری از مردم دیگر یک رؤیای دور یا انتخاب شخصی نیست؛ فقر، بیکاری، محدودیت‌های آموزشی و نبود چشم‌انداز روشن، آنان را به ترک خانه و جست‌وجوی امنیت و فرصت در آن سوی مرزها واداشته است؛ مسیری که خود اغلب با خطر، بی‌سرنوشتی، بازداشت، اخراج و سرگردانی همراه است.
«دختری میان دیوارهای رنج و سکوت» نوشته مهدا نور، روایتی واقع‌گرایانه از زندگی زنی افغانستانی است که از کودکی تا بزرگ‌سالی در چرخه‌ای از فقر، خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری و محرومیت از حق انتخاب گرفتار می‌ماند. این روایت، تجربه‌ای فردی را به تصویری از رنج مشترک بسیاری از زنان افغانستان پیوند می‌زند.
چهارده شهروند افغانستانی از ولایت بادغیس که به امید یافتن کار و رهایی از فقر، مسیر قاچاقی ایران را در پیش گرفته بودند، در دشت‌های سوزان نیمروز بر اثر تشنگی، گرسنگی و گرمای شدید جان باختند. این حادثه بار دیگر پیامدهای بحران معیشتی و خطرهای مرگبار مهاجرت غیرقانونی از افغانستان را برجسته کرده است.
دختری افغانستانی که روزی با کتاب و امید، آینده‌اش را در مسیر آموزش می‌ساخت، پس از محدودیت‌های طالبان علیه آموزش دختران، از دانشگاه بازماند و ناچار به مهاجرت شد؛ اکنون در میان مسئولیت مادری و خاطرات رویاهای ازدست‌رفته، برای آینده‌ای بهتر و تحقق آرزوهایش همچنان مبارزه می‌کند.
حدود دو هزار مهاجر افغانستانی که بیشتر آنان طی سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ وارد قبرس شده‌اند، هنوز در انتظار تصمیم نهایی درباره درخواست‌های پناهندگی خود هستند. طولانی شدن روند بررسی پرونده‌ها، زندگی بسیاری از آنان را در وضعیتی نامعلوم قرار داده و امید به آغاز زندگی تازه را با نگرانی از آینده درهم آمیخته است.
جنبش فریاد زنان در بیانیه‌ای نسبت به وضعیت هزاران خانواده مهاجر افغانستانی در پی تحولات اخیر پاکستان ابراز نگرانی عمیق کرد. این جنبش با اشاره به خطر اخراج اجباری زنان، کودکان، سالمندان و افراد آسیب‌پذیر، از دولت پاکستان، سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی خواست تا با رویکردی انسانی و مبتنی بر حقوق بشر، از بروز فاجعه‌ای انسانی جلوگیری کنند.
صفحه ما را دنبال کنید