نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
زندگی آرام، کار آبرومند و محیطی امن نتوانسته احساس بیگانگی یک مهاجر را از میان ببرد؛ او در میان آسایش روزمره، همچنان دلتنگ وطن، خاطرات کودکی و روزهایی است که با وجود سختی‌ها، خود را بیگانه نمی‌دانست و با مردم، زبان و محیط زندگی‌اش احساس نزدیکی و تعلق عمیق می‌کرد و بازگشت به وطن را آرزو دارد.
پنج سال پس از تحولات سیاسی افغانستان، مهاجرت برای بسیاری از مردم دیگر یک رؤیای دور یا انتخاب شخصی نیست؛ فقر، بیکاری، محدودیت‌های آموزشی و نبود چشم‌انداز روشن، آنان را به ترک خانه و جست‌وجوی امنیت و فرصت در آن سوی مرزها واداشته است؛ مسیری که خود اغلب با خطر، بی‌سرنوشتی، بازداشت، اخراج و سرگردانی همراه است.
عزت‌الله بخشی، فعال حقوق بشر، با ابراز نگرانی از ادامه بازداشت و اخراج اجباری پناهجویان افغانستانی از پاکستان، هشدار داده است که میان اخراج‌شدگان، خبرنگاران، فعالان حقوق بشر، مدافعان حقوق زنان و نظامیان پیشین حضور دارند؛ افرادی که بازگشت اجباری آنان به افغانستان می‌تواند جان و امنیت‌شان را با تهدیدهای جدی مواجه کند.
جنبش فریاد زنان در بیانیه‌ای نسبت به وضعیت هزاران خانواده مهاجر افغانستانی در پی تحولات اخیر پاکستان ابراز نگرانی عمیق کرد. این جنبش با اشاره به خطر اخراج اجباری زنان، کودکان، سالمندان و افراد آسیب‌پذیر، از دولت پاکستان، سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی خواست تا با رویکردی انسانی و مبتنی بر حقوق بشر، از بروز فاجعه‌ای انسانی جلوگیری کنند.
صفحه ما را دنبال کنید