نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پانزده آگست ۲۰۲۱ برای نویسنده، تنها روز سقوط کابل و پایان جمهوری نبود؛ روزی بود که در راه دانشگاه، میان فرار استادان و دانشجویان، فروپاشی یک نظام را از نزدیک دید. پنج سال بعد، خاطره آن روز هنوز زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، امنیت، دانشگاه، کار و بسیاری از رؤیاهای آیندهاش را از دست داد.
چهارده شهروند افغانستانی از ولایت بادغیس که به امید یافتن کار و رهایی از فقر، مسیر قاچاقی ایران را در پیش گرفته بودند، در دشتهای سوزان نیمروز بر اثر تشنگی، گرسنگی و گرمای شدید جان باختند. این حادثه بار دیگر پیامدهای بحران معیشتی و خطرهای مرگبار مهاجرت غیرقانونی از افغانستان را برجسته کرده است.
پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، تازهترین گزارشهای سازمان ملل و نهادهای بینالمللی نشان میدهد افغانستان با گسترش محدودیتهای حقوق بشری، سرکوب رسانههای مستقل، تشدید بحران اقتصادی و افزایش نیازهای بشردوستانه روبهرو است. این گزارشها از تداوم فشار بر زنان، کاهش آزادیهای مدنی و وخامت شرایط معیشتی میلیونها شهروند خبر میدهند.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
شهرهای افغانستان در حال تجربه فشاری چندجانبهاند که از مهاجرتهای گسترده داخلی، بازگشت میلیونی مهاجران، بحرانهای اقلیمی و ناکارآمدی حکومت طالبان ناشی میشود. این عوامل نهتنها بهصورت همزمان بلکه بهشکل همافزا عمل میکنند؛ بهطوریکه هر یک، دیگری را تشدید میکند. بازگشت اجباری میلیونها مهاجر از ایران و پاکستان، بدون آمادگی زیرساختی یا برنامهریزی، باعث افزایش […]
سازمان ملل در تازهترین گزارش سهماهه خود اعلام کرد که حدود ۹.۵ میلیون افغانستانی با ناامنی غذایی شدید مواجه هستند و ۱.۶ میلیون نفر در وضعیت اضطراری قرار دارند. این گزارش نشان میدهد میلیونها نفر از مردم این کشور به کمک فوری غذایی و انسانی نیاز دارند.
صفحه ما را دنبال کنید
لطفاً برای ادامه، اطلاعات خود را وارد کنید.