خط دیورند Archives |خبرگزاری شانا|Shana News Agency|

لوی افغانستان؛ توهم توسعه مرزها یا آغاز فروپاشی؟

اظهارات اخیر زلمی خلیل‌زاد درباره احتمال پیوستن خیبر پختونخوا به افغانستان، بحث دیرینه لوی افغانستان را دوباره مطرح کرده است. اما آیا پیوند سیاسی پشتون‌های دو سوی خط دیورند به تقویت افغانستان می‌انجامد؟ تفاوت‌های هویتی، توازن جمعیت و قدرت، پیامدهای اقتصادی و نظامی و جایگاه دیگر اقوام، پرسش‌های جدی درباره آینده این پروژه و استقلال سیاسی افغانستان ایجاد می‌کنند.

واکنش‌ها به تشدید تنش میان پاکستان و طالبان

افزایش درگیری‌های نظامی میان پاکستان و طالبان و گسترش حملات هوایی دو طرف، واکنش‌های گسترده منطقه‌ای و بین‌المللی را در پی داشته است. سازمان ملل، کشورهای غربی و همسایگان افغانستان با ابراز نگرانی نسبت به پیامدهای انسانی این تنش‌ها، خواستار خویشتن‌داری فوری، رعایت حقوق بشردوستانه و بازگشت طرف‌ها به مسیر گفت‌وگو شده‌اند؛ در حالی که خطر گسترش بی‌ثباتی در منطقه افزایش یافته است.

سرگردانی هزاران دانشجو و خانواده در سایه تنش طالبان–پاکستان

تداوم بی‌اعتمادی امنیتی، نبود سازوکار مشترک برای مدیریت بحران و ضعف دیپلماسی، دو کشور را در بن‌بست قرار داده است. تلاش‌های میانجی‌گرانه نیز تاکنون به توافق پایدار نرسیده و هشدارها درباره احتمال ازسرگیری درگیری همچنان ادامه دارد. در این میان، شهروندان عادی اصلی‌ترین قربانیان این وضعیت هستند.

تشدید تنش‌ها میان پاکستان و طالبان بر سر خط دیورند و ایده «پشتونستان بزرگ»

مواضع رسمی طالبان مبنی بر نفی خط دیورند و احیای ایده «پشتونستان بزرگ»، یک چالش ژئوپلیتیکی و تهدیدی مستقیم علیه تمامیت ارضی پاکستان است. این رویکرد، در شرایط فشار TTP و بحران داخلی، خطر فروپاشی ژئوپلیتیکی را افزایش داده و اسلام‌آباد را ملزم به اتخاذ یک سیاست بازدارندگی قاطع و هوشمندانه می‌کند.

بازخوانی روایت ذاکر جلالی از توافق طالبان و پاکستان

ذاکر جلالی توافق آتش‌بس طالبان و پاکستان را پیروزی دیپلماتیک خوانده و از تعهد طرف پاکستانی به عدم مداخله استقبال کرده است. اما منتقدان، از جمله جریان روند سبز، این توافق را مهر تأیید بر معاهده گندمک و تثبیت خط دیورند می‌دانند؛ سکوت طالبان را عقب‌نشینی حقوقی و مردم را قربانیان بی‌صدای این معامله تاریخی می‌خوانند.

توافق دوحه؛ آتش‌بس در سایه «دیورند»

توافق آتش‌بس میان طالبان و پاکستان در دوحه، با حضور وزیر دفاع طالبان و خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، امضا شد. در این توافق، اسلام‌آباد با تأکید بر «احترام به تمامیت ارضی»، تلاش کرد خط دیورند را تثبیت کند. سکوت طالبان درباره این خط، عقب‌نشینی معناداری تلقی می‌شود. مردم افغانستان، بی‌دفاع در برابر پیامدهای این توافق، بار دیگر قربانی بازی‌های سیاسی شدند.