نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
جبهه متحده افغانستان مدعی شده است که در عملیاتی در منطقه خاربید ولسوالی جوند ولایت بادغیس، یک عضو «شرطه» طالبان را کشته و سلاح و مهمات او را به دست آورده است. این ادعا شنبه‌شب، ۲۸ سنبله، در صفحه ایکس این جبهه منتشر شده، اما تاکنون منابع مستقل آن را تأیید نکرده‌اند و جزئیات بیشتری درباره این رویداد منتشر نشده است.
نزاع‌های قومی و مذهبی در فضای مجازی افغانستان، میان گروه‌هایی با پیوندهای تاریخی، خانوادگی و اجتماعی مشترک، شدت گرفته است. این مجادلات گاه از نقد رفتار افراد فراتر رفته و به حمله علیه هویت قومی، زبانی یا مذهبی آنان انجامیده است؛ روندی که می‌تواند بی‌اعتمادی متقابل را افزایش دهد و توان اجتماعی را از مسائل اصلی دور کند.
من در پنجاه‌وهفت‌سالگی هنوز احساس می‌کنم چیزهای بسیاری برای آموختن دارم؛ همین باور مرا به یاد افغانستان انداخت. می‌پرسم آیا ساختن چند جاده و ساختمان، به‌تنهایی نشانه پیشرفت یک جامعه است؟ به باور من، پیشرفت واقعی را نمی‌توان فقط از روی جاده‌ها سنجید؛ باید پرسید آیا دختران می‌توانند درس بخوانند و آیا بیمار بدون ترک کشور درمان می‌شود، یا نه؟
این یادداشت با الهام از نوشته مصطفی سلیمانی، به بررسی طرحواره‌های روانی کسانی می‌پردازد که امروز با نام دین بر افغانستان حکم می‌رانند. از محرومیت دختران از تحصیل تا ممنوعیت اعتراضات مدنی و فشار بر اقلیت‌ها، نویسنده نشان می‌دهد چگونه زخم‌های روانی فردی، به سیاست‌های سرکوبگرانه یک رژیم و تجربه دینی یک نسل کامل بدل می‌شود.
نیلوفر فهیم، فعال حوزه حقوق زنان، با انتقاد از تعمیم رفتار چند فرد به کل جریان فمینیسم، بر ضرورت تدوین اصول‌نامه مشترک، خودنقدی و پاسخگویی فعالان این حوزه تأکید کرد. او همچنین هشدار داد که در میان مناقشه‌های سیاسی و اجتماعی، رشد تروریسم در افغانستان نباید نادیده گرفته شود و توجه به این تهدید باید در اولویت قرار گیرد.
زبان فارسی در افغانستان پیشینه‌ای هزارساله دارد؛ از دوران سامانیان و غزنویان تا هرات عصر تیموریان، همواره زبان دیوان، شعر و دانش این سرزمین بود، اما در سال ۱۹۶۴ نام آن به دری تغییر یافت و اکنون با بازگشت طالبان به قدرت، حذف تابلوهای فارسی و محدودیت در آموزش، جایگاه این زبان را تضعیف می‌کند.
صفحه ما را دنبال کنید