نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
حضور زنان در فضای مجازی هنوز با ترازویی متفاوت سنجیده می‌شود: اگر مرد بنویسد، صاحب اندیشه است و اگر زن بنویسد، باید درباره شخصیتش توضیح بدهد. نویسنده با رد این استاندارد دوگانه، می‌گوید اخلاق جنسیت نمی‌شناسد و بلوغ فکری یک جامعه آنجا پیداست که وقتی زنی سخن می‌گوید، نپرسیم «چه زنی است؟» بلکه از خود بپرسیم «او چه می‌گوید؟»
جنبش زنان معترض شمال در اعلامیه‌ای اعلام کرد مژده اوزبیک، معلم معارف در هزارباغ تخار، به‌دلیل شعرهای انتقادی از سوی طالبان بازداشت شده و تحت شکنجه قرار دارد. این جنبش از نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل خواست برای آزادی او اقدام فوری کنند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، فضای رسانه‌ای افغانستان برای زنان خبرنگار تنگ‌تر شده است؛ از محدودیت حضور در نشست‌های خبری و مصاحبه با مقام‌ها تا قطع صدا و تصویر آنان در رسانه‌ها. در ولایت‌ها وضعیت دشوارتر است و شماری از خبرنگاران زن کار را ترک کرده‌اند؛ روندی که صدای زنان را از روایت واقعیت‌های جامعه حذف می‌کند.
این یادداشت با الهام از نوشته مصطفی سلیمانی، به بررسی طرحواره‌های روانی کسانی می‌پردازد که امروز با نام دین بر افغانستان حکم می‌رانند. از محرومیت دختران از تحصیل تا ممنوعیت اعتراضات مدنی و فشار بر اقلیت‌ها، نویسنده نشان می‌دهد چگونه زخم‌های روانی فردی، به سیاست‌های سرکوبگرانه یک رژیم و تجربه دینی یک نسل کامل بدل می‌شود.
میزبانی رهبری طلوع‌نیوز و موبی‌گروپ از مقام‌های طالبان در یک محفل خصوصی، با انتقاد گسترده جامعه رسانه‌یی افغانستان روبه‌رو شده است؛ اقدامی که منتقدان آن را در تضاد با سابقه طلوع‌نیوز می‌دانند، رسانه‌ای که در حمله انتحاری طالبان در سال ۲۰۱۶ هفت کارمند خود را از دست داد و اکنون با پخش موسیقی جنجالی در این محفل، پرسش‌های جدی درباره استقلال و اخلاق حرفه‌ای رسانه مطرح شده است.
آنچه در ادامه می‌خوانید، یادداشتی تحلیلی از عباس کوثری است که به یکی از آسیب‌های آشنای فضای مجازی افغانستان می‌پردازد: تبدیل‌شدن نقد و پرسش به دشنام و توهین، آن‌گاه که استدلال به بن‌بست می‌رسد. نویسنده با نگاهی انتقادی، ریشه این رفتار را در تعصبات قومی، سیاسی و مذهبی جست‌وجو می‌کند و از خوانندگان می‌خواهد به‌جای «چه کسی گفته»، بپرسند «آیا درست گفته است؟»
صفحه ما را دنبال کنید