مهاجرت Archives | صفحه ۳ از ۲۴

۱۵ آگست؛ روزی که افغانستان سقوط کرد، اما امید یک ملت هنوز زنده است

پنج سال پس از سقوط کابل در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، افغانستان همچنان درگیر پیامدهای عمیق آن روز است؛ از محرومیت ۲.۴ میلیون دختر از آموزش متوسطه و خاموشی رسانه‌ها تا موج گسترده مهاجرت نخبگان و آوارگی خانواده‌ها. این گزارش با نگاهی به این بحران‌ها، می‌پرسد افغانستان چگونه می‌تواند بار دیگر بر پایه عدالت و مشارکت مردمی بازسازی شود.

یک سال دوری از وطن؛ روایت ناگزیر ترک افغانستان

این روایت شخصی، داستان یک سال دوری ناگزیر از افغانستان است؛ از سال‌های فعالیت رسانه‌ای زیر فشار و سانسور طالبان تا بسته‌شدن رسانه و نهاد خیریه، تهدید بازداشت، ترک اجباری کابل و روزهای دشوار مهاجرت. نویسنده در کنار تلخی این تجربه، امید بازگشت به سرزمینی را زنده نگه می‌دارد که دختران و پسرانش آزادانه آموزش ببینند.

اشغال با استعمار؛ وقتی «منافع ملی» به منفعت حاکمان تبدیل می‌شود

استقلال و آزادی را چگونه باید سنجید؛ با شعارها و پروژه‌های عمرانی یا با زندگی واقعی شهروندان؟ این یادداشت نشان می‌دهد چگونه تعریف منافع ملی می‌تواند در نظام‌های اقتدارگرا از منافع عمومی فاصله بگیرد و به ابزاری برای حفظ قدرت تبدیل شود؛ مسئله‌ای که در افغانستان امروز، با محدودیت آموزش، حذف اجتماعی زنان و بحران مهاجرت، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

پانزده آگست؛ روزی که کابل در برابر چشمان ما سقوط کرد

پانزده آگست ۲۰۲۱ برای بسیاری از مردم افغانستان تنها روز سقوط کابل نبود؛ روزی بود که امید یک نسل در میان ازدحام خیابان‌ها، فرار مردم و خاموشی ناگهانی یک نظام فرو ریخت. پنج سال بعد، خاطره آن روز همچنان زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، دانشگاه، کار، امنیت و رؤیای آینده‌ای بهتر را از دست داد.

خانه‌ای که دیگر امن نیست؛ چرا مردم افغانستان رؤیای مهاجرت دارند؟

پنج سال پس از تحولات سیاسی افغانستان، مهاجرت برای بسیاری از مردم دیگر یک رؤیای دور یا انتخاب شخصی نیست؛ فقر، بیکاری، محدودیت‌های آموزشی و نبود چشم‌انداز روشن، آنان را به ترک خانه و جست‌وجوی امنیت و فرصت در آن سوی مرزها واداشته است؛ مسیری که خود اغلب با خطر، بی‌سرنوشتی، بازداشت، اخراج و سرگردانی همراه است.

دختری میان دیوارهای رنج و سکوت

«دختری میان دیوارهای رنج و سکوت» نوشته مهدا نور، روایتی واقع‌گرایانه از زندگی زنی افغانستانی است که از کودکی تا بزرگ‌سالی در چرخه‌ای از فقر، خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری و محرومیت از حق انتخاب گرفتار می‌ماند. این روایت، تجربه‌ای فردی را به تصویری از رنج مشترک بسیاری از زنان افغانستان پیوند می‌زند.