نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در نگاه انسان، ماده و انرژی به‌تنهایی جهان را نمی‌سازند؛ آنچه تجربه را کامل می‌کند، ورود این عناصر به چرخه معناست. آگاهی، فهم و دانش تنها زمانی شکل می‌گیرند که ماده در ذهن انسانی تفسیر شود. این نوشته می‌کوشد نشان دهد که معنا نه محصول نهایی، بلکه شرط آغازین تجربه انسانی است؛ جایی که بقا، شناخت و زندگی واقعی از دل معنا زاده می‌شوند.
احمد سعیدی، تحلیل‌گر سیاسی و دیپلمات پیشین افغانستان، در واکنش به انتقادها درباره مهاجرت می‌گوید ترک وطن انتخاب نبود، بلکه نتیجه شرایطی است که امنیت، آزادی و آینده را از استادان و شهروندان گرفت. او تأکید می‌کند تا زمانی که مکاتب دخترانه بسته است، دانشگاه‌ها آزادی ندارند و تحصیل به بیکاری ختم می‌شود، دعوت به بازگشت تنها یک شعار سیاسی است، نه یک امکان واقعی.
در نورستان، یکی از سخت‌ترین و محروم‌ترین مناطق افغانستان، زنان بار اصلی زندگی را بر دوش دارند. آنان از سپیده‌دم تا شب در زمین، کوه، خانه و دامداری کار می‌کنند؛ بی‌مزد، بی‌صدا و اغلب نادیده‌گرفته‌شده. کودک‌همسری، نبود آموزش، خشونت پنهان و نبود مالکیت، زندگی‌شان را دشوارتر می‌سازد. با این‌همه، زنان نورستان ستون بقا، فرهنگ و انسجام اجتماعی‌اند.
امروز ۲۶ دلو، سی‌وهفتمین سالروز خروج قشون سرخ از افغانستان است؛ رویدادی که پایان یک اشغال نظامی را رقم زد اما آغازگر مرحله‌ای تازه از بی‌ثباتی، جنگ‌های داخلی و تغییرات عمیق سیاسی در کشور شد. طالبان این روز را «پیروزی» می‌خوانند، مقامات پیشین آن را «فرصت ازدست‌رفته» می‌دانند و تحلیلگران مستقل آن را نقطه آغاز فروپاشی ساختار دولت و زمینه‌ساز ظهور طالبان توصیف می‌کنند.
کتاب «نسل‌کشی رواندا» نوشته دیانا میسریز، با اتکا به اسناد معتبر و تجربه میدانی نویسنده، به واکاوی زمینه‌های تاریخی، نقش رسانه‌ها، محاسبات قدرت‌های جهانی و ناکارآمدی نهادهای بین‌المللی در جلوگیری از نسل‌کشی ۱۹۹۴ می‌پردازد. این اثر فراتر از روایت تاریخی، پرسش‌هایی بنیادین درباره مسئولیت جهانی، اخلاق سیاسی و امکان پیشگیری از فجایع مشابه در جهان امروز مطرح می‌کند.
مداخله نظامی شوروی در ۶ جدی ۱۳۵۸ و خروج آن در ۲۶ دلو ۱۳۶۷، تنها جابه‌جایی یک قدرت خارجی نبود؛ آغاز دوره‌ای بود که ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان را به‌طور بنیادین دگرگون کرد. این نه سال، با وجود پایان حضور شوروی، نه به ثبات انجامید و نه به شکل‌گیری یک نظم سیاسی پایدار، بلکه کشور را وارد مسیری ساخت که پیامدهای آن تا امروز ادامه یافته است.
صفحه ما را دنبال کنید