بازگشت میلیونی؛ بحران معیشت در افغانستان

بازگشت بیش از یک میلیون نفر به افغانستان در سال ۲۰۲۶، در کنار بی‌کاری گسترده و کمبود امکانات زندگی، فشار بر خانواده‌های آسیب‌پذیر را افزایش داده است. شورای پناهندگان ناروی می‌گوید ۷۳ درصد بازگشت‌کنندگان بی‌کارند و میلیون‌ها کودک با سوءتغذیه روبه‌رو هستند؛ محدودیت‌های طالبان بر آموزش و اشتغال زنان نیز توان خانواده‌ها برای مقابله با این بحران را کاهش داده است.

روتیتر: بی‌کاری، سوءتغذیه کودکان و محدودیت‌های طالبان، زندگی بازگشت‌کنندگان را دشوارتر کرده است

بازگشت میلیون‌ها نفر به افغانستان، در شرایطی که فرصت‌های شغلی و امکانات زندگی محدود است، فشار بر خانواده‌های آسیب‌پذیر را افزایش داده است؛ بحرانی که کودکان و زنان بیشترین هزینه آن را می‌پردازند.

شورای پناهندگان ناروی در گزارشی که ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر کرد، اعلام کرده است بیش از یک میلیون نفر در سال ۲۰۲۶ به افغانستان بازگشته‌اند. شمار بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان از اواخر سال ۲۰۲۳ تاکنون نیز از شش میلیون نفر فراتر رفته است.

بر اساس همین گزارش، ۷۳ درصد بازگشت‌کنندگان بی‌کارند؛ آماری که از دشواری دسترسی این خانواده‌ها به درآمد و تأمین نیازهای اولیه حکایت دارد. افزایش جمعیت بازگشته، در کنار کمبود فرصت‌های شغلی و مسکن، فشار بیشتری بر خانواده‌هایی وارد کرده است که بسیاری از آنان پیش از بازگشت نیز با مشکلات اقتصادی روبه‌رو بودند.

وضعیت کودکان نگران‌کننده‌تر است. بر اساس آماری که شورای پناهندگان ناروی با استناد به یونیسف منتشر کرده، ۳.۷ میلیون کودک با سوءتغذیه حاد روبه‌رو هستند و یک میلیون کودک به سوءتغذیه حاد شدید مبتلا هستند. این وضعیت، سلامت و زندگی شمار زیادی از کودکان را در معرض خطر قرار داده است.

در کنار بحران اقتصادی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، محدودیت‌های طالبان بر آموزش و اشتغال زنان، توانایی بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین معیشت را کاهش داده است. زنان بازگشته، به‌ویژه سرپرستان خانواده و زنان در خانواده‌های کم‌درآمد، با موانع بیشتری برای دسترسی به کار و خدمات اساسی روبه‌رو هستند.

بازگشت به کشوری که در آن فرصت کار، آموزش و دسترسی برابر به خدمات محدود است، لزوماً به معنای پایان آوارگی و ناامنی نیست. ادامه سیاست‌های محدودکننده طالبان، به‌ویژه محروم‌کردن زنان از آموزش و مشارکت اقتصادی، نه‌تنها حقوق آنان را نقض می‌کند، بلکه توان خانواده‌ها و جامعه را برای مقابله با فقر نیز تضعیف می‌کند.

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
بلخی
بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ روزنامه‌نگار و دانش‌آموخته روابط بین‌الملل که بیش از هجده سال در عرصه رسانه در افغانستان فعالیت داشته است. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور به مسئولیت…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده
هم‌رسانی این خبر: تلگرام واتس‌اپ فیسبوک ایکس
این مطلب را می‌پسندید؟ با پسند شما در «انتخاب مخاطبان» دیده می‌شود.
خبرها را زودتر از همه در تلگرام بخوانیدکانال رسمی خبرگزاری شانا؛ خبر فوری، گزارش و روایت مردمعضویت در کانال