فرانسه؛ همبستگی با زنان یا تعامل با طالبان؟

تصویب شهروندی افتخاری پاریس برای زنان افغانستان، هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای فنی دولت فرانسه با طالبان درباره بازگرداندن برخی مهاجران، پرسش‌هایی درباره انسجام سیاست حقوق بشری پاریس ایجاد کرده است. راحیل تلاش خواستار شفافیت و تضمین حقوق شهروندان در هرگونه تعامل با طالبان است و بر ضرورت جلوگیری از عادی‌سازی سیاسی این گروه تأکید می‌کند.

اعطای شهروندی افتخاری پاریس به زنان افغانستان، اقدامی نمادین در حمایت از حقوق و آزادی‌های آنان است؛ اما هم‌زمانی این تصمیم با آغاز گفت‌وگوهای فنی دولت فرانسه با طالبان، پرسش‌هایی جدی درباره انسجام سیاست‌های حقوق بشری پاریس ایجاد کرده است.

شورای شهر پاریس در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶، اعطای شهروندی افتخاری این شهر به زنان افغانستان را تصویب کرد. این تصمیم با هدف اعلام همبستگی با مبارزه زنان افغانستان برای آزادی و حقوق اساسی آنان اتخاذ شد.

با این حال، دولت فرانسه تأیید کرده است که با مقام‌های طالبان درباره بازگرداندن برخی شهروندان افغانستانی فاقد اقامت قانونی و افرادی که از نظر مقام‌های فرانسوی تهدیدی برای نظم عمومی محسوب می‌شوند، گفت‌وگوهای فنی آغاز کرده است. 

هم‌زمان، گزارش‌هایی درباره احتمال ایجاد گروه کاری مرتبط با طالبان در کنسولگری افغانستان در پاریس منتشر شده است؛ اما وزارت خارجه فرانسه در پنجم نوامبر تشکیل چنین گروهی و حضور هیئت کنسولی طالبان در پاریس را تأیید نکرد. بنابراین، این موضوع نباید به‌عنوان تصمیم قطعی دولت فرانسه مطرح شود.

دو پیام متفاوت از پاریس

این تحولات یک پرسش اساسی را پیش می‌کشد: چگونه می‌توان از آزادی زنان افغانستان حمایت کرد، اما هم‌زمان با ساختاری وارد تعامل شد که محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، اشتغال، آزادی رفت‌وآمد و مشارکت اجتماعی زنان اعمال کرده است؟

البته گفت‌وگوی فنی با طالبان لزوماً به معنای شناسایی رسمی یا مشروعیت‌بخشی سیاسی به این گروه نیست. مقام‌های فرانسوی نیز تأکید کرده‌اند که این گفت‌وگوها به معنای به‌رسمیت‌شناختن طالبان نیست. با این حال، چنین تعامل‌هایی بدون شفافیت، نظارت و تضمین‌های حقوق بشری می‌تواند نگرانی‌هایی درباره پیامدهای سیاسی و انسانی آن ایجاد کند. 

حقوق زنان نباید قربانی ملاحظات سیاسی شود

اعطای شهروندی افتخاری به زنان افغانستان، اگرچه اقدامی ارزشمند در سطح نمادین است، اما به‌تنهایی نمی‌تواند جایگزین سیاست‌های عملی و پایدار برای حمایت از حقوق آنان شود.

دفاع از حقوق زنان زمانی اعتبار واقعی پیدا می‌کند که در تصمیم‌های سیاسی، دیپلماتیک و مهاجرتی نیز بازتاب یابد. نمی‌توان از آزادی و کرامت زنان سخن گفت، اما پیامدهای تعامل با ساختاری را که حقوق آنان را محدود کرده است، نادیده گرفت.

تعامل با طالبان، به‌ویژه در موضوع بازگرداندن شهروندان افغانستانی، باید با تضمین‌های روشن درباره امنیت و حقوق افراد همراه باشد. اصل منع بازگرداندن اجباری افرادی که در معرض خطر شکنجه، آزار و نقض جدی حقوق بشر قرار دارند، نباید تحت تأثیر ملاحظات سیاسی و امنیتی نادیده گرفته شود.

مطالبه شفافیت از دولت فرانسه

من با سیاست‌های دوگانه‌ای مخالفم که در یک سوی آن، تجلیل نمادین از زنان و دفاع از حقوق بشر قرار دارد و در سوی دیگر، تعامل‌هایی دنبال می‌شود که ممکن است به تقویت جایگاه سیاسی طالبان بینجامد؛ بی‌آن‌که پیامدهای آن به‌روشنی توضیح داده شود.

از دولت فرانسه و دیگر دولت‌هایی که خود را مدافع حقوق بشر می‌دانند، انتظار می‌رود روشن کنند که در تعامل با طالبان چه معیارهایی را رعایت می‌کنند و چگونه از تبدیل این تماس‌ها به زمینه‌ای برای عادی‌سازی سیاسی طالبان جلوگیری خواهند کرد.

به‌عنوان یک زن افغانستانی و مدافع حقوق بشر، موضع من روشن است: هیچ منفعت سیاسی یا ملاحظه دیپلماتیکی نباید بر آزادی، کرامت و حقوق مردم افغانستان مقدم شود.

ما به تجلیل نمادین بسنده نمی‌کنیم؛ خواهان سیاستی شفاف، اصولی و پاسخ‌گو هستیم.

  • راحیل تلاش
    مدافع حقوق بشر و مسئول شبکه زنان عدالت‌خواه

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
شاه‌پور نایب‌زاده
شاه‌پور نایب‌زاده خبرنگار و نویسنده

شاه‌پور نایب‌زاده روزنامه‌نگار و فعال رسانه‌ای و اجتماعی اهل افغانستان است که سال‌ها در حوزه رسانه، فعالیت‌های فرهنگی و امور خیریه فعالیت کرده است. او پس از محدودیت‌های گسترده بر…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده
هم‌رسانی این خبر: تلگرام واتس‌اپ فیسبوک ایکس
این مطلب را می‌پسندید؟ با پسند شما در «انتخاب مخاطبان» دیده می‌شود.
خبرها را زودتر از همه در تلگرام بخوانیدکانال رسمی خبرگزاری شانا؛ خبر فوری، گزارش و روایت مردمعضویت در کانال