هبت‌الله آخوندزاده؛ مسجدسازی در سایه محرومیت

هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در نشستی در وزارت دفاع این گروه درباره مسئولیت عالمان دین سخنرانی کرد و سنگ‌تهداب ساخت یک مدرسه جهادی و دو مسجد جامع را در کابل گذاشت. این پروژه‌ها در حالی اعلام شده‌اند که میلیون‌ها شهروند افغانستان با فقر و محرومیت آموزشی روبه‌رو هستند و دختران همچنان از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم‌اند.

هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در نشستی با حضور مقام‌های ارشد این گروه و شماری از عالمان دین در وزارت دفاع طالبان سخنرانی کرد و سنگ‌تهداب سه پروژه مذهبی را در کابل گذاشت.

بر بنیاد خبرنامه حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان، این نشست به ابتکار وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان برگزار شده بود. آخوندزاده درباره نقش و مسئولیت عالمان دین در اصلاح جامعه سخن گفت و کتابی با عنوان «خطاب عالیقدر امیرالمؤمنین به علمای کرام، خطیبان و امامان» را برای تدریس ارائه کرد.

در پایان این نشست، سنگ‌تهداب ساخت یک مدرسه جهادی در تپه مرنجان، یک مسجد جامع در میرویس میدان و مسجد دیگری به نام «شیخ‌الاسلام امیرالمؤمنین» در چمن حضوری گذاشته شد.

ملا محمدحسن آخند، رئیس‌الوزرای طالبان، معاونان ریاست‌الوزرا، وزیران، فرماندهان قول‌اردوهای وزارت دفاع و شماری از عالمان دین نیز در این نشست حضور داشتند.

مسجدسازی در سایه محرومیت مردم

ساخت مسجد به‌خودی‌خود اقدامی منفی نیست؛ اما تبدیل پروژه‌های مذهبی و گسترش مدرسه‌های جهادی به نمایش اولویت‌های طالبان، در شرایطی که میلیون‌ها شهروند افغانستان با فقر، گرسنگی و محرومیت آموزشی روبه‌رو هستند، پرسش‌های جدی درباره اولویت‌های این گروه ایجاد می‌کند.

برنامه نیازهای بشردوستانه سازمان ملل برای سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که حدود ۲۱.۹ میلیون نفر، معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. یونیسف نیز شمار کودکان نیازمند کمک در این سال را ۱۱.۶ میلیون نفر برآورد کرده است.

هم‌زمان، گزارش سازمان ملل از افزایش شمار مدارس دینی ثبت‌شده، بازسازی‌شده یا ایجادشده از سوی طالبان به بیش از ۲۳ هزار مرکز تا سپتامبر ۲۰۲۵ خبر می‌دهد. این گسترش در حالی صورت می‌گیرد که محدودیت‌های طالبان، دختران را از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم کرده و دسترسی زنان به تحصیلات دانشگاهی را نیز مسدود ساخته است.

یونسکو در گزارش خود درباره حق آموزش در افغانستان تأکید کرده است که این کشور تنها کشور جهان است که دختران در آن از آموزش بالاتر از دوره ابتدایی محروم‌اند.

مسئله اساسی این است که طالبان برای ساخت مسجد و مدرسه جهادی برنامه و اراده نشان می‌دهند، اما برای بازگشایی مکتب‌های دخترانه، تأمین آموزش همگانی، ایجاد فرصت‌های شغلی و کاهش فقر، همچنان پاسخ عملی ارائه نکرده‌اند. هیچ مسجدی نمی‌تواند جای مکتب، دانشگاه، بیمارستان و فرصت برابر برای زندگی شرافتمندانه را بگیرد.

افزون بر این، در خبرنامه طالبان درباره هزینه این سه پروژه، منابع مالی، زمان تکمیل و محتوای آموزشی مدرسه جهادی توضیحی ارائه نشده است. جامعه حق دارد بداند منابع مالی این پروژه‌ها از کجا تأمین می‌شود و چرا اولویت‌های اعلام‌شده طالبان با نیازهای فوری مردم چنین فاصله‌ای دارد.

ساختن مسجد زمانی خدمت به جامعه است که با محروم‌کردن دختران از آموزش، نادیده‌گرفتن فقر و محدودکردن آزادی‌های شهروندان همراه نباشد. طالبان نمی‌توانند با افزایش شمار بناهای مذهبی، مسئولیت خود در برابر جامعه‌ای محروم از حقوق اساسی را پنهان کنند.

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
بلخی
بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ روزنامه‌نگار و دانش‌آموخته روابط بین‌الملل که بیش از هجده سال در عرصه رسانه در افغانستان فعالیت داشته است. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور به مسئولیت…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده
هم‌رسانی این خبر: تلگرام واتس‌اپ فیسبوک ایکس
این مطلب را می‌پسندید؟ با پسند شما در «انتخاب مخاطبان» دیده می‌شود.
خبرها را زودتر از همه در تلگرام بخوانیدکانال رسمی خبرگزاری شانا؛ خبر فوری، گزارش و روایت مردمعضویت در کانال