حکمتیار: نصیحت مردم در انحصار امیر نیست

حبیب‌الرحمان حکمتیار، پسر گلبدین حکمتیار، در واکنش به سخنان هبت‌الله آخوندزاده درباره تشبیه مردم به رمه و انحصار مسئولیت نصیحت آنان در اختیار امیر، تأکید کرده است که راهنمایی مردم و دعوت به خیر مسئولیتی همگانی است. او با اشاره به چهار امام بزرگ اهل سنت، حق نصیحت و نقد صاحبان قدرت را محدود به مقام سیاسی نمی‌داند.

حبیب‌الرحمان حکمتیار، پسر گلبدین حکمتیار، در واکنش به سخنان اخیر هبت‌الله آخوندزاده درباره جایگاه امیر و مسئولیت هدایت مردم، انحصار نصیحت و راهنمایی جامعه در اختیار حاکم را نقد کرده است.

او در یادداشتی با اشاره به چهار امام بزرگ اهل سنت، تأکید کرده است که هیچ‌یک از این عالمان حاکم سیاسی نبودند، اما قرن‌هاست مسلمانان از دانش، فقه و رهنمودهای آنان پیروی می‌کنند.

چهار امام بزرگ؛ عالمان بدون مقام سیاسی

حبیب‌الرحمان حکمتیار در این یادداشت، جایگاه چهار امام بزرگ اهل سنت، امام ابوحنیفه، امام مالک، امام شافعی و امام احمد بن حنبل را یادآوری کرده است.

استدلال اصلی او این است که راهنمایی مردم و دعوت به امور خیر، به داشتن مقام سیاسی یا حکومتی وابسته نیست و عالمان دینی نیز بدون برخورداری از قدرت سیاسی، در طول تاریخ نقش مهمی در هدایت جامعه داشته‌اند.

او همچنین این پرسش را مطرح کرده است که چگونه می‌توان ادعا کرد مردم مانند رمه هستند و تنها امیر مسئولیت نصیحت آنان را دارد؟

امر به معروف و نهی از منکر؛ مسئولیتی همگانی

حکمتیار در بخش دیگری از یادداشت خود به آموزه‌های قرآن درباره دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر اشاره کرده است.

او معتقد است این مسئولیت به یک شخص یا مقام حکومتی محدود نیست و مسلمانان در برابر جامعه و ارزش‌های اخلاقی مسئولیت دارند.

آیه ۱۰۴ سوره آل‌عمران نیز مسلمانان را به دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر فرا می‌خواند. در سنت اسلامی، این مسئولیت از مباحث مهم اخلاقی و دینی به شمار می‌رود.

حکمتیار همچنین یادآوری کرده است که عالمان بزرگ اسلامی در تاریخ، افزون بر راهنمایی مردم، در برابر اشتباه‌های حاکمان نیز سکوت نمی‌کردند.

نقد انحصار قدرت و حق راهنمایی مردم

این یادداشت در حالی منتشر شده است که هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در سخنرانی خود در گردهمایی دانشگاه کابل درباره جایگاه امیر و مسئولیت هدایت مردم سخن گفته بود.

حبیب‌الرحمان حکمتیار در متن یادداشت خود نام آخوندزاده را مستقیماً ذکر نکرده، اما محتوای نوشته او بر این مسئله متمرکز است که آیا حق نصیحت و راهنمایی مردم باید در اختیار یک مقام سیاسی باشد یا همه افراد و عالمان دینی می‌توانند در این زمینه نقش داشته باشند.

این بحث در افغانستان تحت سلطه طالبان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا محدودیت‌های گسترده بر آزادی بیان و فعالیت‌های مدنی، امکان نقد سیاست‌ها و تصمیم‌های مقام‌های طالبان را برای شهروندان کاهش داده است.

از منظر حقوق شهروندی، حکومت‌داری به معنای مالکیت بر اندیشه و وجدان مردم نیست. حق پرسشگری، نقد و بیان دیدگاه از عناصر مهم پاسخ‌گویی صاحبان قدرت و مشارکت اجتماعی به شمار می‌رود.

حکمتیار در پایان یادداشت خود نیز همین موضوع را برجسته کرده و حکومت‌داری را مسئولیت دانسته است، نه مالکیت بر عقل، اراده و وجدان مردم.

📢 وقتی صدای افغانستان خاموش شود، تاریخ خاموش می‌ماند…

خبرگزاری شانا؛ صدای افغانستان

ما را دنبال کنید:

نویسنده مطلب
بلخی
بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ روزنامه‌نگار و دانش‌آموخته روابط بین‌الملل که بیش از هجده سال در عرصه رسانه در افغانستان فعالیت داشته است. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور به مسئولیت…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده
هم‌رسانی این خبر: تلگرام واتس‌اپ فیسبوک ایکس
این مطلب را می‌پسندید؟ با پسند شما در «انتخاب مخاطبان» دیده می‌شود.
خبرها را زودتر از همه در تلگرام بخوانیدکانال رسمی خبرگزاری شانا؛ خبر فوری، گزارش و روایت مردمعضویت در کانال