نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
سازمان عفو بینالملل با راهاندازی یک کارزار جدید، خواستار توقف فوری برنامه اخراج مهاجران افغانستانی از پاکستان شده است. این سازمان در بیانیهای اعلام کرد که هدف این ابتکار، حمایت از مهاجرانی است که با خطر اخراج غیرقانونی روبهرو هستند.
بابو رام پنت، معاون منطقهای بخش جنوب آسیا در عفو بینالملل، در این باره تأکید کرد که از زمان اعلام تصمیم پاکستان برای اخراج مهاجران افغانستانی از اکتبر ۲۰۲۳، بسیاری از افغانستانی ها در شرایط اضطراب و ترس زندگی میکنند. وی افزود: «بسیاری از این افراد بیش از چهار دهه در پاکستان زندگی کردهاند و اکنون در معرض خطر قرار دارند.»
این بیانیه پس از آغاز فرآیند اخراج اجباری مهاجران افغانستانی در پشاور منتشر شد. همچنین، علی امین گنداپور، وزیر اعلی ایالت خیبرپختونخوا، نیز انتقاداتی به سیاستهای دولت فدرال پاکستان وارد کرده و آن را «نادرست» خوانده است.
سیاست اخراج اجباری پاکستان نقض آشکار حقوق بشر و تهدیدی جدی برای هزاران افغانستانی است که سالها در این کشور زندگی کردهاند.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد اسلامآباد به انتخاب مردم افغانستان احترام گذاشته و آماده همکاری با هر دولتی، از جمله رژیم طالبان است. وی با اشاره به اینکه ۷۰ درصد حملات تروریستی در پاکستان منشأ خارجی دارد، از مقامات کابل خواست به مسئولیتهای بینالمللی خود عمل کرده و مانع استفاده تروریستها از خاک افغانستان شوند.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
دیدگاه بسته شده است.