فارسی، دری و تاجیکی؛ یک زبان، سه نام و یک سوءتفاهم تاریخی

آیا مرزهای سیاسی مدرن می‌توانند میراثِ کهنِ تمدنی را تکه‌تکه کنند؟ سعید موسوی در این جستار، با نقدِ صریحِ تعصباتِ زبانی، استدلال می‌کند که فارسی، دری و تاجیکی نه‌تنها سه زبانِ مستقل نیستند، بلکه شاخه‌های پیوسته شجره‌ای واحدند. او نشان می‌دهد که چگونه تفاوتِ لهجه‌ها نشانه‌ی پویایی زبان است و انکارِ این وحدت، تیشه‌زدن به ریشه تاریخ و ادبیات مشترک ماست.