نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
افغانستان دوره‌هایی از کاهش خشونت را تجربه کرده، اما این کاهش به معنای صلح پایدار نیست. صلح واقعی زمانی معنا می‌یابد که ترس، تبعیض و بی‌عدالتی پایان یابد و زنان، اقلیت‌ها و قربانیان جنگ در تعیین سرنوشت کشور نقش داشته باشند. سازمان ملل همچنان محدودیت‌های گسترده علیه زنان افغان را مانع ثبات و توسعه می‌داند.
دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) هم‌زمان با روز جهانی صلح اعلام کرد که صلح پایدار در افغانستان فراتر از نبود درگیری‌های مسلحانه است و به سرمایه‌گذاری روی مردم، آموزش، فرصت‌های اقتصادی و مشارکت معنادار زنان و دختران نیاز دارد. این نهاد تأکید کرده است که صلح بدون شمولیت و کرامت انسانی دوام نخواهد داشت.
بیش از ۷۰ کانتینر کمک غذایی سازمان ملل امروز وارد افغانستان شد؛ سرپرست یوناما اعلام کرد جهان تاکنون ۱۶ میلیارد دالر کمک به افغانستان تحت کنترل طالبان کرده است. با وجود این کمک‌ها، بحران حقوق بشر و بیکاری زنان همچنان به‌عنوان چالش‌های جدی باقی مانده‌اند.
نهاد حقوق‌بشری «رواداری» در گزارش سالانه خود اعلام کرده که نقض حقوق‌بشر در افغانستان در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال ۲۰۲۴ افزایش چشمگیری داشته است.
کتاب «نسل‌کشی رواندا» نوشته دیانا میسریز، با اتکا به اسناد معتبر و تجربه میدانی نویسنده، به واکاوی زمینه‌های تاریخی، نقش رسانه‌ها، محاسبات قدرت‌های جهانی و ناکارآمدی نهادهای بین‌المللی در جلوگیری از نسل‌کشی ۱۹۹۴ می‌پردازد. این اثر فراتر از روایت تاریخی، پرسش‌هایی بنیادین درباره مسئولیت جهانی، اخلاق سیاسی و امکان پیشگیری از فجایع مشابه در جهان امروز مطرح می‌کند.
فعالان حقوق بشر و جنبش‌های اعتراضی افغانستان کارزاری یک‌هفته‌ای را برای مبارزه هم‌زمان با آپارتاید جنسیتی علیه زنان و آپارتاید زبانی علیه فارسی‌دری آغاز کردند. این کارزار با تأکید بر هم‌افزایی این دو جنایت توسط رژیم طالبان، از جامعه جهانی و سازمان ملل می‌خواهد تا با فشار مؤثر، این رژیم را در قبال جنایات ضدبشری پاسخگو سازند.
صفحه ما را دنبال کنید