نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پانزده آگست ۲۰۲۱ برای نویسنده، تنها روز سقوط کابل و پایان جمهوری نبود؛ روزی بود که در راه دانشگاه، میان فرار استادان و دانشجویان، فروپاشی یک نظام را از نزدیک دید. پنج سال بعد، خاطره آن روز هنوز زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، امنیت، دانشگاه، کار و بسیاری از رؤیاهای آیندهاش را از دست داد.
آیا مشکل افغانستان کمبود رهبر است یا فقدان اندیشهای برای حکمرانی؟ این یادداشت با مرور یک قرن تحولات سیاسی، استدلال میکند که ناکامی در تدوین راهبرد ملی، غلبه رقابتهای هویتی بر منافع ملی و نبود برنامهای توسعهمحور، مهمترین مانع شکلگیری دولتی باثبات و آیندهنگر در افغانستان بوده است.
کتاب پژوهشی «باورها به صلح افغانستان (قبل از سقوط و بعد از سقوط)» به قلم سمیعالله عزیزی پس از ماهها تحقیق و نگارش تکمیل شده است. این اثر تحلیلی با تکیه بر تجربههای میدانی نویسنده، روند شکلگیری امید به صلح در دوران جمهوریت، آسیبپذیری آن، و تغییرات پس از سقوط را بررسی میکند و نقش جامعه مدنی، زنان و جوانان را در بازسازی اعتماد اجتماعی بهصورت مستند تحلیل مینماید.
سعید موسوی در این یادداشت انتقادی، ظهور رژیم طالبان را نه یک حادثه، بلکه واکنش ناگزیر جامعه به دههها آزادی نمایشي و فساد ساختاری جمهوریت قلمداد میکند. وی معتقد است وقتی مفاهیم مدرن بدون ریشههای فرهنگی و اخلاقی تحمیل شوند، استبداد به پناهگاهی برای خستگان بدل میشود. این متن دعوتی است به فراتر رفتن از دوگانههای کاذب برای یافتن راهی اصیل.
قدرتالله لشکری، یکی از روزنامهنگاران از صبحی روایت میکند که با سکوتی سنگین آغاز شد و با پرچم سفید طالبان پایان یافت. او از لحظههایی میگوید که مردم دویدند، دختران پرسیدند، و جهان سکوت کرد. صبح زود از خواب بیدار شدم. هوا عجیب بود، ساکت، اما نه آن سکوتی که آرامش بیاورد. حس میکردم چیزی […]
همزمان با چهارمین سالگرد سقوط نظام جمهوریت در افغانستان، «حرکت فکری افغانها» با انتشار اعلامیهای رسمی، وضعیت کنونی کشور را «تکرار استبداد» و «تداوم انزوا» توصیف کرده و خواستار پایان دادن به محرومیت زنان، بیکاری جوانان، و حذف اقوام و مذاهب از ساختار قدرت شده است. این حرکت از نهادهای بینالمللی خواسته است صدای ملت […]
صفحه ما را دنبال کنید