نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
روزنامه نیویورکتایمز گزارش میدهد که علیرغم ماهها از اعلام «جنگ آشکار» میان طالبان و پاکستان، درگیریهای مرزی و حملات هوایی ادامه یافته و تلاشهای میانجیگری چین نیز بیثمر مانده است. این جنگ فرسایشی که پاکستان آن را عمدتاً علیه طالبان هدایت میکند، تلفات سنگین غیرنظامیان در افغانستان را تشدید کرده و عمق بیاعتمادی میان دو طرف را آشکار میکند.
وزارت خارجه پاکستان اعلام کرده است که اسلامآباد در صورت ادامه حملات از خاک افغانستان، «همه گزینهها» را برای مقابله با پناهگاههای گروههای مسلح بررسی میکند. این موضع پس از حمله باجور و کشتهشدن ۱۱ سرباز پاکستانی مطرح شده است. پاکستان میگوید عاملان این حملات در افغانستان حضور دارند، اما طالبان این ادعاها را رد کرده و تأکید میکنند که مشکلات امنیتی پاکستان ریشه داخلی دارد.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
طالبان و تیتیپی امروز بحران مشترک افغانستان و پاکستاناند؛ نتیجه دههها حمایت مالی، نظامی و سیاسی اسلامآباد از افراطگرایان. پناهگاههای امن، آموزشهای آیاسآی و پشتیبانی گسترده، طالبان را به قدرت رساند و تیتیپی را تقویت کرد. اکنون این سیاست نابخردانه به تهدیدی وجودی بدل شده و مردم افغانستان و پاکستان قربانی اصلی آن هستند.
شریف با اشاره به افزایش حملات فرامرزی از خاک افغانستان، تأکید کرد که در صورت ادامه حمایت طالبان از گروههای تروریستی، اسلامآباد هیچگونه تعامل سیاسی، امنیتی یا اقتصادی با طالبان نخواهد داشت. او همچنین برخی شهروندان افغانستانی را در حملات اخیر دخیل دانست و بر اخراج مهاجران غیرمجاز افغانستانی از خاک پاکستان تأکید کرد. به […]
اسحاق دار، وزیر خارجه و معاون صدر اعظم پاکستان، در واکنش به حملات اخیر در خاک افغانستان، از طالبان خواست تا یا مانع فعالیتهای تحریک طالبان پاکستان در افغانستان شوند یا اعضای این گروه را به اسلامآباد تحویل دهند. این درخواست در پی افزایش تنشها میان طرفین و حملات هواپیماهای بیسرنشین در ننگرهار و خوست مطرح شده است.