هزاران مهاجر افغانستانی که پس از ترک افغانستان به پاکستان پناه بردهاند، اکنون با روند طولانی رسیدگی به پروندههای اسکان مجدد، توقف تمدید ویزا و خطر بازداشت و اخراج روبهرو هستند. نویسنده این وضعیت را «مرگ خاموش در تبعید» توصیف میکند؛ شرایطی که به باور او، هر روز امید و امنیت روانی این مهاجران را بیش از پیش فرسوده میسازد.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
در شرایط دشوار مهاجرت و اخراجهای اجباری در پاکستان، بانو زحل فعال مدنی افغانستان با ایجاد آموزشگاهی کوچک برای کودکان پناهنده، امیدی تازه به آموزش و آینده بخشید. مسئله آموزش مهاجرین افغانستانی در پاکستان یکی از چالشهای جدی و کمتر دیدهشده است. کودکان پناهنده در شرایطی زندگی میکنند که دسترسی به مکتب و امکانات آموزشی […]
سه نهاد مدنی با انتشار اعلامیهای مشترک نسبت به عملیات گسترده پاکستان علیه مهاجران افغانستانی ابراز نگرانی شدید کردند. این نهادها گفتند هزاران فرد بیگناه بدون بررسی قانونی بازداشت یا اخراج شدهاند و خواستار توقف فوری این روند شدند. آنان از سازمان ملل و نهادهای بینالمللی خواستند سازوکاری شفاف و عادلانه برای رسیدگی به وضعیت مهاجران ایجاد شود.
۲۰ کشور اروپایی خواستار اخراج مهاجران افغانستانی فاقد اقامت شدهاند؛ اقدامی که با مذاکرات محرمانه آلمان و طالبان همراه شده است. این تصمیم در حالی اتخاذ میشود که افغانستان تحت حاکمیت طالبان با بحرانهای امنیتی و انسانی روبهروست. بازگرداندن مهاجران بدون تضمینهای حقوقی، نهتنها جان آنان را تهدید میکند، بلکه اعتبار سیاستهای مهاجرتی اروپا را نیز زیر سؤال میبرد.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان اعلام کرده است که در سال جاری میلادی، بیش از دو میلیون مهاجر افغانستانی از ایران و پاکستان به کشور خود بازگشته یا اخراج شدهاند. این نهاد هشدار داده است که بسیاری از این افراد در شرایطی بسیار دشوار وارد افغانستان شدهاند و به حمایت فوری نیاز دارند.